Wapenwedloop in Spakenburg leidt tot gemor

IJsselmeervogels won zaterdag van dorpsgenoot Spakenburg, maar de derby is al lang niet meer 'vrie van vrimden'. Waar zijn de echte Rooien en Blauwen?...

Het is tijd voor de vaste radiocolumn van Arie de G., ook bekend als Arie Fundamentalarie. Hij heeft een nieuwe partij opgericht, Spakenburg VVV, 'Vrie Van Vrimden'. Arie vindt dat zijn geliefde IJsselmeervogels te veel vreemden opstelt, ook al staan ze aan kop. In de derby tegen dorpsgenoot Spakenburg zal het niet anders zijn, vermoedt hij al. 'Neen, 't liek nog steeds nergens op.'

Arie de G. is een personage van Klaaz van Twillert, DJ van de Lokale Omroep Spakenburg. De ganzenbordwedstrijd tussen de Spakenburger Roderik de Harder en IJsselmeervogel Jan de Graaf, de avond voor de wedstrijd, is zijn idee.

Het kneuterige van ganzenborden past bij Spakenburg, legt Van Twillert uit. 'En om de avond voor de derby te ganzenborden met twee echte Spakenburgse jongens leek me treffend, want eigen jongens zijn tegenwoordig bijzonder.'

Arie zegt waar het op staat. Vrie van vrimden zijn de clubs al lang niet meer. De wapenwedloop tussen de Blauwen (Spakenburg) en de Rooien (IJsselmeervogels) vereist een greep naar 'buitenlandse' spelers, wat regelmatig tot gemor van de fanatieke aanhang leidt. Het publiek herkent zich niet in de Mendoza's, Aksits en Van der Lugts, simpelweg omdat er is niemand in de gemeente Spakenburg-Bunschoten is die zo heet.

De Harders en De Graafs zijn er zat. Op de ongeveer 20 duizend inwoners van de gemeente vermeldt het telefoonboek 626 huishoudens De Graaf. Het publiek wil zich dan ook letterlijk herkennen, zegt Jaan de Graaf, de legendarische spits uit de jaren zeventig en tegenwoordig bestuurslid van de Rooien. Hij is geen familie van Jan. 'Al lopen de lijntjes ergens vast samen, snap je? Wie is hier nou uiteindelijk familie van wie?'

Zo zou Jan de Graaf (19) zomaar familie kunnen zijn van bakker De Graaf, de autorijschoolhouder De Graaf of de loodgieters De Graaf, terwijl DJ Klaaz van Twillert familie kan zijn van Spakenburgs geblesseerde aanvoerder Frank van Twillert, die verwant zou kunnen zijn met twee slagers, een bakker en een verzekeraar. Roderik de Harder deelt zijn naam met 36 families. Weinig, voor Spakenburgse begrippen.

Bij IJsselmeervogels staat dit seizoen slechts één Spakenburger in de basis, Jan Pieter Hartog. Jan de Graaf, dit seizoen wisselspeler, spuwde daarover zijn gal in De Bunschoter. Waarom moesten er steeds spelers van buitenaf komen? Bijna vertrok hij naar Sparta Nijkerk, maar het bestuur stelde hem gerust met de mededeling dat jeugdspelers meer kansen zouden krijgen. De Graaf wil na de commotie over zijn eerdere uitspraken weinig zeggen over het onderwerp. Maar natuurlijk speelt hij liever met echte Rooien.

De club voert net als Spakenburg het beleid dat eigen jongens voorgaan. 'Maar ze moeten het niveau wel aankunnen', zegt trainer Den Haan. Prestaties zijn heilig bij de clubs, die een grote en machtige achterban hebben. Elk jaar weer staan sponsors in de rij om geld te pompen in de clubs. En die verwachten prestaties.

Twee jaar geleden kochten de Rooien daarom vijf basisspelers van de toenmalige amateurkampioen Huizen. 'Hoeveel jongens uit een dorp halen nou de top van het amateurvoetbal?', stelt Den Haan.

Door de vele 'buitenlanders' is de trainer kwetsbaar voor kritiek. Toen de Rooien voor de winterstop steken lieten vallen, riep men om meer Jan de Graafs. En nog steeds. 'Maar bij Spakenburg staan er zo veel in omdat ze niet anders kunnen', excuseert Den Haan zich. Collega Peter Visee beaamt dat er minder geld is bij de Blauwen. 'Dat maakt het mij makkelijk het beleid van de club uit te voeren', zegt hij met een knipoog.

Spakenburg had in de derby zes eigen jongens in de ploeg, IJsselmeervogels alleen rechtsback Jan Pieter Hartog. En, zegt Den Haan snel, Harm Geert Bakker, die de A-jeugd van IJsselmeervogels heeft doorlopen. 'Ja, ik schijn als eigen jongen te gelden', zegt Bakker, die in Amersfoort woont. 'Dat vinden ze prachtig.'

Hij wordt meteen maar tot man van de wedstrijd uitgeroepen, ook al ontregelde César Mendoza het Spakenburgse spel voortdurend en speelde voorstopper Erwin van der Lugt foutloos en maakte hij in de laatste minuut de enige goal. De 1-0 helpt de Rooien flink op weg naar de titel, omdat naaste concurrent Quick Boys op eigen veld met 4-1 verliest. Spakenburg blijft met met lege handen achter.

Afgezien van het ganzenborden dan. Jan de Graaf dobbelde ongelukkig en hij verloor ook nog het ganzenkegelen, het met de dobbelstenen omver werpen van zo veel mogelijk ganzen. Roderik de Harder won daardoor de Arwoud de Graaf-trofee, de enige prijs dit jaar voor de meest Spakenburgse ploeg van Spakenburg.

Arie de G. zou het schitterend vinden, ware het niet dat hij een Rooie is.