Ketelaars houdt ambities bescheiden

De nieuwe 'meesteres' van het sterk gedevalueerde Nederlandse vrouwentennis toonde bepaald weinig strengheid in haar optreden. Hanneke Ketelaars was bij haar zegetocht in de nationale Masters vooral het zachtaardige meisje uit Noord-Brabant dat na haar laatste woorden nog een vriendelijk verzoek had....

Of alle verslaggevers haar een knipsel wilden sturen? Voor de plakboeken. Thuis in Veghel moet al een behoorlijke stapel liggen, want de ouders zullen altijd met haar hebben meegeknipt.

De story van de 25-jarige Hanneke Ketelaars lijkt in oorsprong op het klassieke verhaal van het meisje uit de provincie dat het in de grote wereld zal gaan maken, maar ergens op dat traject is het succesverhaal afgebroken. 'Ik was 21 en stond 180 op de wereldranglijst. Toen ik te weinig progressie maakte, ben ik gestopt.'

Er waren meer factoren waardoor de Oost-Brabantse haar pogingen staakte om de internationale top te bereiken. Ze vond het reizen niet leuk en de rompslomp eromheen beviel haar in geringe mate. 'Maakte ik afspraken met een dubbelpartner, kreeg ik op het laatste moment te horen dat haar coach liever had dat ze met een landgenote dubbelde.'

Dat soort dingen deed talentje Ketelaars op haar schreden terugkeren. Succes is een mooi ding, maar het mag in haar opvatting niet ten koste gaan van alles. Ketelaars ging terug naar het vertrouwde Veghel, naar het tennispark De Krekel in Mariaheide dat door haar ouders wordt gerund.

'Ze zijn ooit met twee banen begonnen. Nu hebben we zeven kunstgrasbanen. Ik verzorg de tennislessen, regel de bardiensten, de ledenadministratie en de boekhouding. Tien weken per jaar ben ik weg. Dan werken mijn ouders iets harder.'

Hanneke Ketelaars trekt in die tien - soms zelfs vijftien - weken vooral door eigen land. 'En ik speel Duitse competitie, Oberliga, in Moers. Dat is een uur rijden.'

In Nederland geldt zij tegenwoordig als de koningin van de A-toernooien. Vorig jaar won ze er negen plus de nationale titel buiten. Dit jaar was ze zes keer succesvol, ze werd kampioen in de eredivisie en gisteren was er in de hal van Dekker Warmond het ultieme succes in de Masters.

Haar ooit op sterk water gezette ambities zal ze ondanks het indoorsucces van de afgelopen week geen nieuw leven geven. 'Ik blijf bij mijn standpunt.' Natuurlijk, als ze toen had geweten wat ze nu weet, dan had ze doorgezet.

Mentaal kon ze het echter niet volbrengen. 'Mijn ouders vonden de buitenlandse reizen een levensles, maar als ik dan in Australië zat was het toch iets spannender dan ik had gedacht.'

Fysiek was Ketelaars altijd dik in orde. 'Ik ben nog nooit geblesseerd geweest.' Ook gisteren in de finale tegen titelverdedigster Amanda Hopmans bleek ze topfit. Ze staat hoog op een stel ranke benen die een hoog loopvermogen bieden. Haar speelstijl ademde gisteren vooral geduld.

Het initiatief was aan de hoger ingeschaalde Hopmans, de nummer tachtig van de wereldranglijst. Die wilde wel, maar kon niet echt. Ze is bezig haar speelstijl te veranderen. Vroeger leek het net wat haar betreft onder stroom te staan, nu meent ze dat ze moet aanvallen om internationaal een kans te krijgen.

Tegen Ketelaars werd die veranderde aanpak in twee sets (6-3, 7-6) afgestraft, maar zelfs met een overwinning door een lepere, meer baseline-gerichte strijdwijze zou Hopmans niet tevreden zijn geweest. 'Met deze speelstijl lopen ze internationaal over je heen.'

De pinnige opmerking kon provinciegenote Ketelaars niet deren. Zij heeft een prettige kerst te vieren en kan zich voorbereiden op het 'vier sterren A-toernooi van Hoensbroek'. Hopmans heeft als volgende reisdoelen Nieuw-Zeeland en Australië.