OPINIE - Peter Middendorp −
13/02/12, 06:00
Patrice Evra juicht voor het oog van Luis Suarez. © ANP
De echte boosdoener bij Manchester United - Liverpool was niet Luis Suarez, maar Patrice Evra, schrijft Volkskrant-columnist Peter Middendorp. 'Hij keek ook zo boos, geslagen en moralistisch dat je meteen begreep waarom Suarez 'bekijk het lekker' moet hebben gedacht.'
Vorig jaar zou Luis Suarez van Liverpool Patrice Evra van Manchester United tijdens een wedstrijd racistisch hebben bejegend. In december werd hij daarom acht wedstrijden geschorst. Uitgerekend tegen Manchester maakte hij zaterdag zijn rentree.
Lang was uitgekeken naar het moment dat de spelers elkaar weer zouden treffen. Manchester-trainer Ferguson: 'Ik denk dat het heel goed kan gaan. Er is geen enkele reden voor Suarez om Evra geen hand te geven.'
Suarez heeft de beschuldigingen altijd ontkend. Waar hij vandaan kwam, Uruguay, was 'negro' een doodnormaal woord. Ik ben nooit in Uruguay geweest, maar ik begreep het wel. Bij ons in Emmen is het ook heel normaal om, als je er eentje tegenkomt, 'spleetoog' te zeggen. Bijvoorbeeld bij de Chinees.
Je kon je alleen wel afvragen wanneer het tijdens een wedstrijd doodnormaal was het doodnormale woord 'negro' in een gesprek te betrekken.
Dood spelmoment. 'Negro's,' zegt Suarez, 'hebben een relatief laag volume-zwaartepunt, waardoor zij minder goed kunnen zwemmen - ze liggen dieper - maar zij profiteren bij het voetballen daarentegen wel van een grotere wendbaarheid.'
Een normaal woord, vriendschappelijk gebezigd, en hij had het niet gedaan - eigenlijk was Suarez driedubbel onschuldig.
Zaterdag was de dag. Je merkte het al bij het opstaan. Onrustig geslapen. Peinzen bij het tanden poetsen: Zal Suarez een handje geven? Zal hij..? Hij zal toch niet?
Tegen tweeën kon de televisie aan. Lang leek alles goed te gaan. Pas op het allerlaatste moment wipte Suarez zijn hand over die van Evra heen. Evra greep de arm van Suarez, maar die liep verder, stoïcijns. Daarna stapte Evra in de richting van een camera, zoog zijn borst vol gelijk, en wees naar de rug van Suarez.
Ik kreeg meteen een gruwelijke hekel aan die Evra. Een beetje aanwijzen wie goed is en wie slecht. Uitslover. Aansteller. Wijsneus. Gutmensch. Seedorf.
En trouwens: was het werkelijk zo erg? Ooit Jaap Stam horen piepen dat ze iets lelijks hadden gezegd? Natuurlijk niet; een beetje verdediger incasseert gretig. Zijn eer ligt in ongenaakbaarheid.
Ik keek de beelden terug. De 'uitgestoken' hand van Evra, die Suarez zou hebben 'geweigerd', bleek te bestaan uit vijf laffe vingertjes in de dooie hoek van het heupbot. Evra keek ook zo boos, geslagen en moralistisch dat je meteen begreep waarom Suarez 'bekijk het lekker' moet hebben gedacht.
Na de wedstrijd, ternauwernood door Manchester met 2-1 gewonnen, ging Evra zo heel zeikerig en dreinerig voor Suarez lopen dansen en juichen. Een beetje racist had hem een schop gegeven, zo ongenadig hard en puntig dat acht wedstrijden schorsing achteraf een kleinigheid zouden lijken.
Suarez reageerde niet, maar liep verder, uiterlijk onbewogen.
Zaterdag werd ik fan van Liverpool. Ze spelen totaal niet leuk, maar dat kan nog komen, als ze Kuijt weer eens opstellen bijvoorbeeld. Hij heeft misschien nog nooit iemand uitgescholden, maar wel zijn pasgeborenen beplakt en beprikt met gouden sieraden - dat is pas gemeen.
Peter Middendorp is columnist van de Volkskrant.