Acht jaar geleden stootte hij PSV met NAC uit het bekertoernooi. Vanavond hoopt hij met NEC deze stunt te herhalen. Babos (37): 'Dan win ik op mijn leeftijd misschien nog eens wat.'

Het is alsof opa vertelt als Gabor Babos teruggrijpt naar de kwartfinale van de KNVB-beker uit 2004. Als doelman van NAC had hij drie maanden niet kunnen keepen vanwege een gebroken arm. In Eindhoven maakte hij zijn rentree. PSV, met Van Bommel, Kezman en Robben, kreeg die avond geen bal langs hem, waardoor NAC zich met een 1-0-zege plaatste bij de laatste vier.

Acht jaar later zou de Hongaar graag een herhaling van de geschiedenis zien als hij vanavond met NEC op bezoek gaat in het Philips-stadion voor een nieuwe kwartfinale. 'Het is zo lang geleden dat ik met MTK Boedapest een beker won', mijmert hij. 'En op mijn leeftijd ga je denken aan laatste kansen.'

Het is een opmerking waarin zowel zelfspot als waarheid zit. Vertel Babos niets over de rol van toeval in het voetbal. Als geen ander realiseert hij zich dat de zomerse transfer van Jasper Cillessen naar Ajax een heropening van zijn keeperscarrière betekende.

'De directie van NEC had al aangegeven: als er een club voor je komt, mag je transfervrij vertrekken, ondanks je tot 2012 doorlopende contract.' En toen meldde eerst Swansea City zich voor Cillessen, waarna hij uiteindelijk naar Ajax zou gaan.

'Carlos Aalbers belde me: kan ik op je rekenen als Jasper vertrekt?' Nou en of, dat kon de technisch directeur. En zo kon het gebeuren dat Babos op 22 januari, bij de hervatting van de competitie met de Gelderse derby tegen Vitesse, zijn 500ste competitieduel keepte.

Na afloop van de zege (0-1) rookte de aanvoerder een dikke sigaar. Dat was zo afgesproken met een sponsor, tijdens het trainingskamp van de club. Een echte Cubaan om te vieren dat NEC, dat al meer dan drie decennia niet meer had gewonnen in Arnhem, de winst weer een keer meenam naar Nijmegen.

Ach ja, zo'n sigaar. Het levert een leuk beeld op. Wat voor Babos telt, is dat hij de belofte aan zichzelf heeft ingelost. Vorig seizoen ging hij onder het mes om zijn hernia te laten verhelpen. 'Toen heb ik me de vraag gesteld: wil je nog iets bereiken? Die vraag kon ik heel duidelijk beantwoorden. Ja, ik ben nog lang niet klaar. Ik kom nog één keer terug.'

Maar toen brak Cillessen dus door, onder trainer Wiljan Vloet. Acht weken na zijn operatie had Babos zichzelf alweer fit getraind, maar de trainer hield vast aan Cillessen.

'Dat was zijn goed recht. Jasper is een jonge, talentvolle doelman die met Oranje op oefenstage ging naar Brazilië. En ik?' Hij lacht. 'Een oude man van 37.' Maar wel een met karakter in zijn donder. 'Toen de trainer koos voor Jasper ben ik hem altijd positief blijven coachen. En nu nog houden wij bijna dagelijks contact via sms.'

Wat hij had gedaan als Cillessen was gebleven en hij ook onder de nieuwe trainer, Alex Pastoor, tweede keuze was gebleven? 'Ik vond en vind mezelf te fit om nu al te settelen voor een plek als tweede keuze achter een jong talent, dus dan was ik waarschijnlijk vertrokken. Al had ik dan sowieso in Nederland willen blijven, want ik ben hier al twaalf jaar. Dit voelt als thuis.'

Vier jaar NAC, één jaar Feyenoord en nu alweer zeven seizoenen bij NEC. Bij NAC won hij de zilveren schoen en groeide hij uit tot een publiekslieveling. Babos a La Playa, vrij naar de hit van Righeira zongen de supporters. 'Het beste publiek van Nederland is dat in Breda. Vraag het wie dan ook, objectief.'

In Rotterdam-Zuid had zijn droom een vervolg moeten krijgen. Als transfervrije doelman tekende hij voor vier jaar. Maar het eerste seizoen onder coach Ruud Gullit, dat al zo triest van start was gegaan met het overlijden van zijn vader, zou meteen ook zijn laatste zijn.

Een combinatie van factoren zijn daarvoor als oorzaak aan te dragen, zegt hij na enig aandringen. De pijn die hij voelde vanwege het grote verlies op privégebied. De ontbrekende klik met keeperstrainer Pim Doesburg. Ook zelf maakte hij zo zijn fouten.

Na de mislukking bij Feyenoord koos hij er bewust voor om in Nederland zijn carrière voort te zetten. 'Ik wilde ze in dezelfde competitie laten zien dat ik wel degelijk wat in mijn mars had. Dat had niets met wraak te maken, wel met sportieve revanche. Zo van: ik kan het echt wel als je me vertrouwen geeft.'

Bij NEC volgde hij de held van het publiek, Dennis Gentenaar, op. 'Dat was niet makkelijk, maar al snel had ik hem zijn clubrecord van bijna 700 minuten zonder tegengoal afgenomen. Dat hielp bij de acceptatie.'

En nu loopt zijn contract deze zomer dus af. Hij is niet zorgelijk gestemd. 'We zullen er wel uitkomen, NEC en ik. Ik zet in op twee jaar. Maar als het een contract voor één jaar wordt, is dat ook goed.'

Maar vanavond dus eerst PSV. 'Door onze overwinningen tegen Vitesse en ADO gaan we er met een gezond vertrouwen heen. Als we alles geven, een topdag hebben én een beetje mazzel...'

Hij laat een stilte vallen. Met een lach: 'Dan win ik op mijn leeftijd misschien nog eens wat.'

•