Sven Kramer weer Europees kampioen

Sven Kramer is voor de derde keer op rij de beste schaatser van Europa. De 22-jarige Fries veroverde in zijn eigen stad net als in 2007 (Collabo) en 2008 (Kolomna) de Europese titel allround.

Hij won op het kunstijs van Thialf liefst drie van de vier afstanden: de 1500 meter plus de 5 en de 10 kilometer.

Met zijn Europese overwinning schreef Kramer historie. Hij werd na de Noor Hjalmar Andersen (1950, ’51 en ’52) en zijn provinciegenoot Rintje Ritsma (twee hattricks in het vorige decennium) de derde schaatser die drie keer op rij het allround kampioenschap van Europa achter de naam schreef.

Zelfs een olympische aas als Ard Schenk – wel drie titels, maar niet op rij – haalde die palmares niet. Nederlandse schaatshelden als Hilbert van der Duim, Hein Vergeer en Falko Zandstra veroverden in het verleden telkens twee Europese titels.

Kramer domineert
Het succes van Kramer, het lijkt vooralsnog maar een eerste begin, begint bijzondere vormen aan te nemen. Hij is een man die zijn sport werkelijk domineert. ‘Sven is er zo een die maar één keer in de tien jaar wordt geboren’, sprak Arie Koops, de technisch coördinator van de Nederlandse schaatsbond KNSB.

In Heerenveen duldde Kramer drie dagen vrijwel niemand in zijn buurt. Hij hoefde ook nooit tot het uiterste te gaan. Het toernooi beleefde hij haast als vanuit een zetel. Op de eerste dag, met de 500 meter en de 5 kilometer, maakten zijn voornaamste tegenstrevers, de Noor Havard Bokko en de Italiaan Enrico Fabris, zware fouten.

Uitgeschakeld
Bokko viel bijna in de eerste bocht van de openingssprint en Fabris werd gediskwalificeerd op de 5 kilometer. Hij overschreed de verboden sector van de binnenbocht. Daarmee was de buitenlandse oppositie in feite uitgeschakeld.

Teamgenoot Wouter Olde Heuvel, uit dezelfde TVM-formatie als Kramer, is een schaatser in ontwikkeling, maar nog niet de man die uit zijn eigen schaduw kan treden. Het moet ooit lukken, dat hoort een sportman zich voor te houden, maar Olde Heuvel zal misschien pas een kans krijgen als Kramer is gestopt.

Zo ver is het nog lang niet. Kramer rijgt geduldig de ene kraal aan de andere. Zijn seizoen, de preolympische winter, is al voor de helft geslaagd. Zijn voornaamste doelen voor 2008-2009 waren de twee grote titels op de grote vierkamp, die van Europa en die van de wereld.

Effectieve vrijdag
De Europese titel haalde hij na de effectieve vrijdag met twee grote uitroeptekens binnen. Eerst won hij zaterdagmiddag de 1500 meter, het nummer waar inhoud, snelheid en uithoudingsvermogen worden gevraagd. Op zondag herhaalde hij op de 10 kilometer een kat-en-muis spel met de Noor Bokko.

Lang hield hij zich in om de Noor niet te helpen in diens poging Olde Heuvel alsnog de zilveren medaille te ontfutselen. Toen die strategie zich niet uitbetaalde, kreeg Kramer van zijn coach, Gerard Kemkers, het teken dat hij ‘los’ mocht. Er waren nog twee kilometers te gaan.

Het werd een daverende demarrage, waarmee hij de leidende Noor binnen 400 meters op een beslissende achterstand reed. Hij ging van een ritme van hoge dertigers over naar splittijden van 29,0 seconden, 28,9 en 29,6. Het publiek in Thialf, toch al dolverliefd op de eigen zoon uit Oudeschoot, ging op de banken.

De geslaagde vlucht op de 10 kilometer was een moment om niet snel te vergeten van een verder wat saai aandoend kampioenschap. ‘Een moment om te koesteren’, zo analyseerde de kampioen terecht. Hij wilde het toernooi niet direct memorabel noemen. ‘Wel goed’, zo gaf zijn nuchtere Friese inborst hem in.

Baanrecord
Hij, de schaatser die de vierkamp innig aan de borst drukt, kwam niet aan het baanrecord uit 2007 (147.934 punten) dat hij zelf bezit. Zijn winnende totaal was 148.564. Daar had een half punt afgekund als hij op de afsluitende 10 kilometer van het eerste moment het gas had ingedrukt.

Het zou het Nederlandse publiek een uniek inkijkje in de mogelijkheden van Sven Kramer hebben onthouden. De grens lijkt nog lang niet bereikt. De regerend wereldkampioen beloofde op het komende WK, over vier weken in Noorwegen, nog beter te zijn. De concurrentie zal de schrik vooral in de benen slaan.