Een zweem van een legende

Het heeft een paar schrijvers nogal wat slaap gekost en ook hoofdredactrice Nina Siegal heeft een nachtje moeten doorhalen in de redactionele loopgraven.

Siegal: ‘Op het laatste moment waren we voortdurend in telefonisch contact met de drukker, die ons vertelde tien minuten voor de laatste deadline te zitten.’ Een trotse vinger wijst op een print aan de muur. ‘De laatste pagina. Die hebben we in negen minuten gedaan.’

Het blad is een uitgave van het wereldwijde Time Out-mediaconcern van oprichter Tony Elliott, dat zich vanuit standplaats Londen heeft vertakt en met diverse partners stadsgidsen en uitgaanstijdschriften uitgeeft over de hele wereld. Nu kan ook de Amsterdamse cultuurjunk zich maandelijks op de hoogte stellen van wat er speelt. Dat geldt net zo goed voor ‘opera-buffs’ en fetish-feestgangers als voor ‘culi-crazies’ en shop-aholics. Tussen de lijstjes en agenda’s door geven interviews en achtergrondverhalen duiding aan wat er deze maand op het culturele menu staat. Het blad heeft daarbij een reputatie hoog te houden van klantgericht proza vol schwung.

Voorlopig is de Amsterdamse editie in het Engels, omdat hoofredactrice Siegal nu eenmaal Engelstalig is. Ze schreef een aantal jaar voor de New York Times, maar vier jaar geleden streek ze neer in Amsterdam en bleef daar.

Daarbij deelt de Time Out Amsterdam een deel van de staf met het al langer bestaande en eveneens Engelstalige Amsterdam Weekly, dat in een meer alternatieve culturele niche opereert. Siegal: ‘Dat betekent automatisch dat Time Out Amsterdam voorlopig even gericht is op de internationale gemeenschap in Amsterdam en de ongeveer 1,7 miljoen Engelstalige bezoekers die jaarlijks Amsterdam aandoen. Daarbij is Engels zo’n beetje de tweede taal van de stad, waardoor Time Out ook voor de autochtone bevolking goed te volgen zal zijn.’ Maar, verzekert ze: begin 2009 komt er ook een Nederlandstalige editie uit.

De eerste TOA, met Amsterdamse helden als burgemeester Job Cohen, schrijver Geert Mak, en kunstenares Marlene Dumas op het omslag, bevat onder andere een kritisch verhaal over de duizelingwekkende belastingen op luchthaven Schiphol. Het blad gaat shoppen met rapper Pete Philly en bespreekt de nieuwste gay club The Church, waarbij de lezer wordt aangeraden zijn preutsheid in te leveren bij de garderobe.

Maar wat de Amsterdamse editie echt Amsterdams maakt, is dat er naast secties als Art en Film ook een lemma Vice is opgenomen. Logisch: waar anders laat je het nieuws over de rosse buurt en de coffeeshops?

De grote baas zelf, Tony Elliott, vertoonde zich bij de presentatie in Amsterdam. De tycoon in bloemetjeshemd, met een iets bezadigder uitstraling dan generatiegenoot Richard Branson, startte zijn Time Out veertig jaar geleden. De oergeschiedenis heeft een zweem van een legende. Met slechts 70 pond als verjaardagscadeau van een tante voor zijn 21ste verjaardag startte hij zijn eerste blaadje: de Time Out London. Maar dat maakt hem niet minder trots op alweer zijn 26ste kindje.

Dat Time Out nu in Amsterdam zijn opwachting maakt, na eerder te zijn verschenen in steden als Lissabon en Dubai, heeft volgens hem te maken met het feit dat ‘de Amsterdamse lifestyle de laatste jaren rijker, interessanter en internationaler is geworden.’ En, ook belangrijk: pas dit jaar kon hij een geschikte partner vinden.

Ja, hij erkent dat de concurrentie op het gebied van informatieverstrekking meer dan stevig is. En de vraag of iemand überhaupt naar papier grijpt om zich op de hoogte te stellen van wat er speelt in de stad is een heel legitieme. Elliott: ‘Maar het verschil tussen die andere bladen en websites is dat ze alleen fungeren als doorgeefluik, zonder echt een gedegen kennis in huis te hebben. Waar het bij ons om gaat, is de informatie óver de informatie. We willen mensen op weg helpen een keuze te maken door zo goed en gedegen mogelijk, vanuit een rijkdom aan expertise van onze specialisten te schrijven. En dat allemaal geconcentreerd op één plek.’