Hoe De Winter écht aan Lingo kwam

Twintig jaar heeft hij gezwegen. Maar nu Harry de Winter met zijn advertentie tegen Geert Wilders weer volop in de belangstelling staat, vindt Jan Meulendijks het tijd voor de waarheid over de ontdekker van het onverwoestbare tv-spelletje Lingo.

‘Harry heeft Lingo in handen gekregen door onbehoorlijk zakendoen’, zegt Meulendijks (66), zelf als tv-producent bedenker van hits als Tien voor Taal en Herexamen. ‘En hij doet steeds alsof hij niet meer weet hoe dat is gegaan, maar dat is gelul. Het wordt tijd zijn zoetekoekverhalen en steeds weer herhaalde verdraaiingen en romantische verfraaiingen voor eens en hopelijk voor altijd recht te zetten. Zodat jonge en welwillende producenten en creatieven in de tv-wereld er lering uit kunnen trekken: kijk enorm uit als je een goed idee hebt en het aan een omroep wil verkopen.’

Het verhaal begint eind jaren tachtig, zegt Meulendijks, toen de VARA een spelletje zocht. De omroep vroeg Win TV van Meulendijks en De Winters bedrijf IDTV met voorstellen te komen. Win TV had van de Amerikaanse agent Freemantle/Talbot TV het recht verkregen de Amerikaanse pilot van Lingo in Nederland te laten zien en te verkopen. De VARA had een kijkerspanel samengesteld, dat twee spelletjes van IDTV te zien kreeg, en Lingo van Win TV. Het panel koos unaniem het laatste.

Meulendijks: ‘Pieter van Huystee, die de IDTV-spelletjes liet zien, lichtte daarop zijn baas Harry de Winter in. Harry nam weer contact op met Anton Smit, het toenmalige hoofd amusement van de VARA. Vervolgens heeft Harry achter onze rug om de bedenker van Lingo, de Amerikaan Ralph Andrews, benaderd. Dat was een wat labiele meneer, en waarschijnlijk heeft Harry met de geldbuidel gezwaaid. Dat leidde er in twee à drie weken toe dat Freemantle, dat de zaak blijkbaar niet goed had afgedekt, de rechten kwijtraakte. En wij dus ook.’

Meulendijks noemt het optreden van De Winter ‘oncollegiaal’. ‘Temeer omdat ik Harry eerder geholpen had toen IDTV in de problemen zat. Dit was blijkbaar mijn beloning. Je moet dit soort zaken regelen via de agent. Wat Harry gedaan heeft, is onbehoorlijk zakendoen.’ Meulendijks laakt ook de rol van Anton Smit, die later bij De Winters IDTV ging werken. ‘Hij heeft me nooit gevraagd hoe het toch kon dat Lingo, dat wíj met Win TV bij de VARA aanboden, opeens door IDTV geleverd werd. Dat vind ik ook onbehoorlijk.’

Maar waarom stapte Meulendijks niet gewoon naar de rechter? ‘Omdat Freemantle de rechten kwijt was, had Win TV volgens mijn advocaat geen poot meer om op te staan. Ik moest zelfs de naam Lingo, die ik in de Benelux had laten vastleggen, tegen vergoeding van de onkosten aan IDTV verkopen. Intellectueel eigendomsrecht is juridisch sowieso lastig.’

Het was ‘een vervelende periode’, zegt Meulendijks, die Win TV tien jaar geleden aan Endemol verkocht en stopte met tv; hij maakt nog wel puzzels voor de Volkskrant . ‘Door de verkoop van Win TV ben ik in goeden doen geraakt, dus daar gaat het me niet om. Maar het wordt tijd dat duidelijk wordt hoe het destijds met Lingo is gegaan. Ik heb het er met Harry in De Kring nog wel eens over gehad. Hij lachte wat en zei dat hij het niet meer precies wist. Maar dat is erg onwaarschijnlijk. Lingo is de bron van al zijn succes.’

De belangrijkste les van dit verhaal is, zegt Meulendijks, dat jonge producenten en creatieven weten hoe het er aan toe gaat in de tv-wereld. ‘Pas in godsnaam enorm op als je een goed idee hebt en het aan de man wil brengen in Hilversum, wil ik ze meegeven. Want dit soort praktijken is zeker niet minder geworden.’