Muziekindustrie verliest weer slag in strijd om downloaden

De jongste poging van de muziekindustrie om de geest - van het ‘gratis’ downloaden - weer in de fles te krijgen, is mislukt...

Het Europese Hof van Justitie heeft dinsdag bepaald dat internetproviders en diensten niet verplicht kunnen worden om in civielrechtelijke zaken de gegevens over te dragen van abonnees die via hun netwerken muziek uitwisselen.

Het Europese Hof deed de uitspraak in een geschil tussen de Spaanse auteursrechtenorganisatie Promusicae en Spanje’s grootste telecombedrijf, Telefónica. Promusicae vond dat Telefónica, op basis van een Spaanse wet opgesteld naar Europese richtlijnen, verplicht was om de namen en adressen van klanten te onthullen, die via Kazaa muziek downloaden. De kwestie loopt al enkele jaren: Kazaa is inmiddels min of meer het zwijgen opgelegd. Er zijn echter veel ‘ruilbeurzen’ voor in de plaats gekomen.

Telefónica hield vol dat het bedrijf die verplichting alleen heeft in strafzaken, waarbij de bewijslast veel zwaarder is. Een civielrechtelijke procedure is stukken goedkoper.

Volgens het Hof staan klagende partijen voldoende middelen ter beschikking om schendingen van het auteursrecht te bestrijden. Die mogen echter niet het recht op bescherming van de privacy aantasten, aldus het arrest van het Hof.

De Europese richtlijnen sluiten niet per se uit dat een lidstaat die verplichting wel in nationale wetgeving opneemt, stelt het Hof. Maar een verplichting is er niet.

Brein
Promusicae bevindt zich volgens juristen nu in het zelfde schuitje als stichting Brein, de piraterijbestrijder van de Nederlandse platenindustrie. Dat kwam al eerder tot de conclusie dat er tegen individuele gebruikers van netwerken als Kazaa civielrechtelijk weinig valt te ondernemen, omdat de overheid het recht op het maken van een privékopie (van lp's, cd's) ook van toepassing heeft verklaard op internetdownloads. Het downloaden van muziek of films niet strafbaar is, het aanbieden wel.

Directeur Tim Kuik van Brein spreekt van een afgewogen vonnis. 'Dit betekent dat de nationale rechter in een civiel geding mag bepalen onder welke omstandigheden een provider persoonsgegevens behoort te verstrekken. Zoals de Nederlandse Hoge Raad dat heeft gedaan in het arrest van de zaak Pessers versus Lycos en daarna de voorzieningenrechter in de zaak tussen Brein en UPC.'

Brein richt zijn pijlen sinds een aantal maanden op de ‘professionele’ doorgeefluiken op internet. Daarbij gaat het vooral om gesloten netwerken, waarbij gebruiker pas toegang krijgen als ze ervoor betalen of zelf eerst bestanden aanbieden. Vorige week kreeg het van de Amsterdamse rechter nog gedaan dat de peer-to-peer-portaal Shareconnector.com uit de lucht blijft. Bij 'p2p' halen internetters bestanden rechtstreeks van elkaars computers af.

Vorig jaar liet Brein volgens zijn jaarverslag 96 illegale p2p-sites met meer dan zeven miljoen gebruikers sluiten en meer dan 2500 gewone websites waarop muziek, films of software werden aangeboden.

Beroep op providers
De IFPI, de internationale koepel van platenmaatschappijen, deed vorige week een klemmend beroep op internetproviders om te voorkomen dat hun abonnees auteursrechtelijk beschermd materiaal uitwsselen.

De manager van U2, Paul McGuinness, sloot zich daar maandag op een mediabeurs bij aan. ‘Iedereen weet dat jongeren geen 25 dollar per maand voor breedbandinternet betalen om foto’s te delen en huiswerk te doen.’ Hij stelde verder dat downloaders ‘al te lang met hun snufferd gratis uit onze trog eten’. Volgens McGuinness wordt het tijd voor een nieuwe benadering. ‘Providers moeten verantwoording beginnen te nemen voor de content waarvan ze jarenlang hebben kunnen profiteren.’