Hollywood voor games aan de Herengracht

Wie goed luistert, hoort Amsterdamse trams piepen op planeet Helghan, in het jaar 2357. ‘We hoefden voor sommige geluiden niet ver de deur uit.' (met video)

Het zijn schaarse ‘Hollandse’ elementen in een 100 procent Nederlands spel dat deze week werd overspoeld met internationale loftuitingen. Maandagavond liep het embargo af dat de Amsterdamse ontwikkelaar Guerrilla Games had gesteld op online recensies van Killzone 2. Gamesbesprekers in de meer dan negentig landen waarin het spel wordt uitgebracht, eind deze maand, zijn zeer te spreken over het eindresultaat.

Steven ter Heide, senior producer van Guerrilla Games, kijkt zo blij als een kind dat met een rapport met louter negens en tienen is thuisgekomen. ‘We hadden wel een positieve respons verwacht’, zegt Ter Heide, ‘maar na vier, vijf jaar in een soort bel te hebben geleefd is het toch afwachten hoe de buitenwereld je kindje ontvangt.’

Killzone 2 is voor een Nederlands product behoorlijk on-Hollands. Sony, de Japanse fabrikant van de PlayStation-spelcomputer, stak meer dan twintig miljoen euro in de ontwikkeling van het spel. Dat is een bedrag dat doorgaans louter is weggelegd voor internationale toptitels van gerenommeerde studio’s.

Tekst loopt door onder video

]]>

De duurste Nederlandse film tot nu toe, Paul Verhoevens Zwartboek, moest het met minder doen. Alleen al in het Verenigd Koninkrijk, het land van de grootste gamesgekken, zal Sony de komende maanden 2 miljoen euro voor reclame uittrekken voor Killzone 2. De verwachting is dat de marketingkosten van het spel die van de productie zullen evenaren.

Sony kocht Guerrilla Games in 2005 op, nadat de gamesmaker indruk had gemaakt met zijn eerste Killzone. Daarvan werden wereldwijd 2,5 miljoen exemplaren verkocht, goed voor een omzet van tegen de 150 miljoen euro.

In 2005 waren de Amsterdammers met 45 man begonnen aan de eerste opzet van het vervolg. Vorig jaar zomer, toen het leeuwendeel van het werk moest worden verzet, was het leger ontwerpers, programmeurs en animators uitgedijd tot 200 man.

Zo veel werk moest er worden verzet, dat de stroomvoorziening in de Amsterdamse grachtengordel ontoereikend bleek. Er werd een dieselgenerator in het pand getakeld om alle computers aan de praat te houden.

Een deel van het werk werd uitbesteed aan specialisten in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Voor sommige figuren in het spel werden Britse en Amerikaanse acteurs in pakken met sensoren gehesen, om behalve hun stem ook hun mimiek en gezichtsuitdrukking in de computer vast te leggen. De Schotse acteur Brian Cox, die al eens de nazi Hermann Göring speelde in een tv-film, blies een buitenaardse dictator in het spel leven in.

Vijf jaar werken aan een computerspel brengt het risico met zich mee dat concurrenten met soortgelijke of betere games op de proppen komen. Hoe onderscheid je je van de rest? ‘In dit genre schietspellen speelt de vijand de hoofdrol’, legt producent Arjan Brussee uit. ‘Je vecht in Killzone niet tegen bizarre buitenaardse wezen, maar tegen een herkenbare, realistische tegenstander.’

De Helghast zijn strijders van een fascistisch volk. De ontwerpers van het spel husselden kundig de kleding en uitrusting door elkaar van Duitse Stosstruppen uit de Tweede Wereldoorlog, de Starship Troopers van Paul Verhoeven (een film uit 1997) en Darth Vader uit de klassieke sf-serie Star Wars.

Brussee van Guerrilla hoopt dat Killzone 2 games definitief op de kaart zal zetten als een volwassen vorm van entertainment, eentje die zich kan meten met films uit Hollywood. Dat kost in Nederland nog wel moeite. ‘Ik hoor mensen het nog steeds hebben over ‘spelletjes’. Ik zeg toch ook niet filmpje tegen Verhoevens Zwartboek omdat ie in Nederland is gemaakt?’