Christopher Hitchens liet zich waterboarden en kreeg een tik van Thatcher

Christopher Hitchens: schrijver, provocateur, levensgenieter, avonturier en fel verdediger van het atheïsme. Gisteren overleed hij aan de gevolgen van kanker. 'Clusterbommen zijn misschien niet goed, maar als je ze op een groep Taliban-soldaten laat vallen voel je je een stuk beter.'

'Ik zal zijn belachelijk schilderachtige leven even samenvatten', schrijft Stephan Sanders over Christopher Hitchens in februari in de Volkskrant. 'Wordt als jonge student trotskist, leest Fidel Castro de les, gelooft in de seculiere revolutie van Saddam Hussein, is enorm tegen God, is later weer enorm tegen Saddam Hussein en tegen Israël, maar blijkt zelf een Joodse jongen te zijn van een moeder, Yvonne dus, die zelfmoord pleegt, samen met haar minnaar in het Griekenland van de kolonels, alwaar de zoon, eenmaal ter plekke, meteen een verslag schrijft over de fascistische situatie aldaar.'
'Zo dus.'

De Brits-Amerikaanse schrijver Christopher Hitchens (62) is gisteren overleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. Hij was een meesterlijk analyticus, die zich begaf onder de groten der aarde. Hij schreef meer dan 20 boeken en vele artikelen voor toonaangevende tijdschriften en sites zoals Slate en Vanity Fair. In laatstgenoemd tijdschrift schreef hij in januari nog over zijn eigen ziekte.

Briljant
Christopher Hitchens was een briljant stilist met een sterk polemische inslag', zegt Paul Brill, redacteur van de Volkskrant. 'Hij combineerde linkse idealen met rechtse rechtlijnigheid. Hij was heel erg voor politici die opkomen voor vrijheid en democratie.  Om die reden was hij ook voor de interventie in Irak, en fan van George W. Bush. Een linkse aanhanger van Bush, ja.'

Door zijn kracht van schrijven is Hitchens zeer invloedrijk geweest. Brill: 'Hij was geen televisiepersoonlijkheid, maar een schríjver. Hij combineerde een briljante stijl en kennis met enorme polemische stootkracht.'

'Afgelopen zomer heb ik zijn autobiografie nog gelezen. Daarin komt een fabelachtige, geestige passage voor waarin Hitchens vertelt hoe hij Margaret Thatcher ontmoette. Hij had als journalist een paar kritische stukken geschreven over haar. En dat wist zij. Ze maken kennis, en zij zegt iets van 'very naughty, mister Hitchens'. Ze vraagt hem zich om te draaien, voorover te bukken, en ze tikt hem op zijn achterste met een rietje of iets dergelijks. Geweldig hoe hij dat beschrijft.'

Wantrouwen
'Hitchens was een verlichte en erg humoristische figuur die geweldig kon schrijven', vertelt Max Pam, schrijver en columnist van de Volkskrant. 'Het is een groot verlies dat hij er niet meer is.'

'Hij heeft heel veel geschreven, maar zijn verzamelde essays over het geloof is zijn belangrijkste werk. Dat vond hij zelf ook, denk ik. Hij was na schrijver en wetenschapper Richard Dawkins de voornaamste apologeet van het atheïsme. In Nederland is dat misschien niet schokkend, maar in Amerika waar hij woonde en werkte worden atheïsten nog altijd met veel wantrouwen bekeken. Je bent dan altijd een beetje verdacht. Daar is hij toch goed mee omgegaan. Echt jammer dat hij er niet meer is.'

De Britse krant The Telegraph publiceerde vandaag een lijst met de meest provocerende quotes van Hitchens. Lees ze hier.

Voor Vanity Fair liet Hitchens zich vrijwillig waterboarden: een verhoortechniek waarbij de vastgebonden verhoorde een natte doek over het gezicht krijgt gelegd waarover telkens water wordt uitgegoten. Hierdoor krijgt deze het gevoel te verdrinken. Door mensenrechtenorganisaties wordt waterboarding als martelen aangemerkt. Zie de video hieronder.