‘Combinatie homo en christen voelt als zegen’

Sander Chan (29) uit Amsterdam liet deze week aan de Amsterdamse afdeling van de ChristenUnie weten zijn bestuursfunctie per direct neer te leggen, wegens zijn homoseksualiteit....

Waarom trekt u zich terug?

‘Afgesproken was dat ik bestuurslid kon blijven zolang ik geen relatie met een man had. Tot eind vorig jaar had ik hoop dat ik zou genezen van mijn homoseksualiteit. Ik ben met mezelf geconfronteerd en van mening veranderd: homoseksualiteit is geen ziekte. Ik heb nu geen vriend, maar wil mezelf in de toekomst niet beperken. Het gaat te ver om toe te zeggen dat ik nooit praktiserend homo zal zijn.’

Vindt de ChristenUnie dat uw homoseksualiteit uw functioneren als politicus beïnvloedt?

‘Laat ik het voorzichtig zeggen. De toonzetting over homoseksualiteit was tijdens het laatste congres van de partij bij sommigen zeer negatief. Ik weet dat mijn homoseksualiteit mijn functioneren niet beïnvloedt. Toch heb ik lang nagedacht. Ik denk nu dat ik buiten de partij meer kan betekenen voor homoseksuele christenen. Mijn homoseksualiteit is onderdeel van mij. Deze uitdaging heeft God mij gegeven.’

U had uw lidmaatschap van de ChristenUnie ook kunnen opzeggen, maar dat heeft u niet gedaan. Waarom niet?

‘Ik blijf hoop houden voor de langere termijn. Ik deel het geloof in God met de ChristenUnie, en hun standpunten over het milieu en sociale rechtvaardigheid, en ik overweeg niet van partij te wisselen.

‘Maar als er een miljoen christenen zijn in Nederland en vijf procent heeft homoseksuele gevoelens, zijn dat er 50.000. Ik ken wel homoseksuele christenen, maar ik constateer dat er meer gesproken wordt óver homoseksuelen dan mét homoseksuelen.’

Denkt u dat christelijke homo’s zwijgen over hun gevoelens?

‘Ja. Dat heb ik ook gedaan. Ik heb in therapie gezeten bij christelijke organisaties om van mijn homoseksuele gevoelens te genezen. De verhalen die ik van andere christelijke homo’s hoor, zijn soms zo schrijnend – mijn hart breekt elke keer. Ik heb vroeger ook gebeden en gevraagd: God, waarom heeft u mij zo gemaakt?’

Wat was het antwoord?

‘Ik ga niet voor God spreken. Hij geeft geen kant-en-klare antwoorden. Ik voel me niet veroordeeld door Hem. De combinatie homo en christen is zwaar, maar voelt als zegen omdat ik anderen ga helpen. Ik wil een lans breken voor christenen die hetzelfde meemaken.’