de site van

Vakbond: 13 duizend leraren staakten

Van onze verslaggever Gerard Reijn − 19/11/08, 11:26

De vakbond AOb denkt dat rond 13 duizend mensen in het voortgezet onderwijs woensdag hebben gestaakt.

(ANP)

Tien scholen liggen helemaal plat, zegt de vakbond, en bij ettelijke tientallen heeft de helft van de leraren of meer gestaakt. De werkgeversorganisatie VO-raad schat het aantal stakers op vierduizend, maar dat is gezien de opkomt bij de centrale demonstratie in Utrecht een onderschatting, want daar in de Veemarkthallen staan al een kleine vierduizend man, getooid met petjes en sjaaltjes en en fluitjes.

Onbetrouwbaar
Als AOb-voorzitter Walter Dresscher het thema van de actie, werkdruk, uiteenzet door erop te wijzen dat leraren in Europa gemiddeld 16 procent minder lesuren maken, wordt gescandeerd om actie, actie. En als hij vervolgens stelt dat de VO-raad zich in cao-onderhandelingen ‘onbetrouwbaar, onfatsoenlijk en onmaatschappelijk’ heeft gedragen, snerpen alle fluitjes.

Te weinig leraren in Zuid-Holland
Het lerarentekort in Zuid-Holland is groot. In het voortgezet onderwijs, middelbaar beroepsonderwijs en hoger beroepsonderwijs staan in die provincie blijvend gemiddeld meer dan vijfhonderd vacatures open. Dat blijkt woensdag uit onderzoek van de Docentenbank, het bureau voor werving en selectie in het onderwijs. Vooral aan leraren in wiskunde, Nederlands en Engels is een tekort. Dat leidt tot extra werkdruk. Het beeld in Zuid-Holland komt overeen met dat van de rest van Nederland. Allert de Geus, directeur van de Docentenbank, is geschrokken van de cijfers. ‘Het schooljaar is net een paar maanden op gang. Vaak ontstaat een tekort zoals wij dat nu zien pas rond de kerstvakantie.’ De Docentenbank hield in de periode half oktober tot half november alle openstaande vacatures in Zuid-Holland bij.

]]>

In een kantine-achtige ruimte naast de grote hal zit een oudere lerares diep verstopt in de verschillende kleuren actiesjaaltjes. Zij wil wel uitleggen waar deze actie volgens haar om gaat, maar onder één voorwaarde: ‘Niet mijn naam in de krant. Want ik kan je nu al zeggen dat er bij mij op school collega’s zijn die wel zouden willen staken maar niet durven.'

En dan legt ze uit: ‘Het gaat om de werkdruk. Die wordt steeds verder verhoogd. Bij ons op school krijgen we geen aparte tijd toebemeten voor vergaderingen. Nou geef ik vier verschillende vakken, en dus moet ik vier keer zo veel vergaderen.’ Ze lijkt geëmotioneerd als ze eraan toevoegt: ‘Ik heb een maand bijgehouden hoe veel uren ik maak. Dat waren er 72 per week. op zondag werk ik altijd van twee tot acht. Als ik dat niet doe, haal ik het gewoon niet. Waarom ze dat dan nog steeds doet? Domme vraag: ‘Omdat het zo verschrikkelijk leuk is’, zucht ze.

Ineffectief
Ook onder de werkwillenden wordt heel verschillend tegen de werkdruk aan gekeken. Woensdagochtend was de lerarenkamer van het Minkema College in Woerden nauwelijks minder vol dan gewoonlijk. Niet meer dan zes stakers telt de school, en Jan Paul Kuijper, leraar Engels, behoort niet tot hen. Hij heeft niet zo¿n last van overmatige drukte. ¿Het valt wel mee. Ik vraag me af of leraren die zo¿n werkdruk hebben, misschien ineffectief werken.¿ Hij heeft trouwens ook geen vertrouwen in het stakingswapen. ¿Ik heb een paar keer gestaakt en het heeft nooit iets opgeleverd.¿

Die ervaring heeft ook Frans Minjon, leraar natuurkunde. Maar Minjon heeft wel degelijk last van zware werkdruk, maar de oplossingen die de vakbonden hebben bedacht vindt hij niet goed. ¿Wat ze zouden moeten doen is de omrekenfactor veranderen. Als je nu voor een jaar bent ingeroosterd voor één klokuur, krijg je bij ons op school 51,5 klokuren betaald. Als ze dat nou 52 uur maken, dan heb je wat.¿

Zijn collega werkwillige Peter Schoon, Nederlands, vindt dat staken alleen maar de werkdruk verhoogt. En dat de taktiek van de bonden tot niets leidt. ¿Als ik minder les ga geven, worden de klassen groter, en dan wordt het helemaal onwerkbaar.¿ Aan ¿vakbondsoplossingen¿ is nu geen behoefte, zegt hij. Het ministerie moet iets doen. ¿Er is een systeemwijziging nodig. Anders gaat de hele boel failliet.¿

Verschillen
De verschillen in stakingsbereidheid zijn groot. Karin van Oort is rector van twee scholen van de Ceder-groep. In de ene, CSB in Amsterdam Buitenveldert, staakt 60 procent. ‘Met de rest konden we geen rooster opstellen, dus we geven daar geen les. We hebben wel opvang voor de kinderen.’ Maar daarvan maken er slechts twee gebruik.

In de andere school, het Veenlanden College in Mijdrecht (bij Vinkeveen) staken slechts tien van de 150 leraren. Dat levert alleen een paar extra tussenuren op. Waarom zo weinig gestaakt in Mijdrecht? Van Oorrt kan alleen theoretiseren. ‘Ze vinden het belangrijker dat de kinderen les krijgen. Van de stakers heeft er één gezegd dat hij in het zesde en zeven duur wel werkt. Dan heeft hij een examenklas die hij niet wil laten zitten.’