Celstraffen tot 7,5 jaar voor mensenhandelaren

De rechtbank in Almelo heeft vrijdag zes mannen veroordeeld tot celstraffen tot 7,5 jaar voor grootschalige mensenhandel. Vijf van hen maakten volgens de rechtbank ook deel uit van de criminele organisatie die de slachtoffers van de mensenhandel in de prostitutie te werk stelde....

Saban B. kreeg de hoogste straf. Zijn broer Hasan moet van de rechters 2,5 jaar de gevangenis in. De zesde verdachte behoort niet tot de organisatie, vindt de rechtbank.

De broers B. en medeverdachte Bekir I. leidden volgens de rechtbank jarenlang een netwerk van mensenhandelaren dat tientallen vrouwen gedwongen te werk stelde op de Wallen in Amsterdam en in andere prostitutiegebieden. De vrouwen moesten vaak onder erbarmelijke omstandigheden veel geld voor de organisatie verdienen en dat vervolgens afstaan.

De straffen zijn lager dan wat de officier van justitie had geëist. Tegen Saban B. eiste de aanklager bijvoorbeeld twaalf jaar celstraf, tegen Bekir I. tien jaar. Die twee zijn nu veroordeeld tot 7,5 en drie jaar cel.

Bij diverse feiten die het OM de verdachten aanrekende, moest de rechtbank voor vrijspraak kiezen. Volgens de rechters kwam dat doordat justitie die dingen niet op de juiste manier op de aanklacht had gezet.

Uit het dossier blijkt bijvoorbeeld dat een verdachte een vrouw misleidde door haar een mooi leven voor te spiegelen en te zeggen dat zij het geld voor haar zouden sparen. Maar dat soort dingen is op de aanklacht niet beschreven, waardoor de rechtbank er geen straf voor kon geven.

Tegelijk waren er zaken die het OM wel had beschreven, zoals bepaalde mishandelingen die volgens justitie algemeen voorkwamen. Die konden echter niet in alle gevallen bewezen worden verklaard, waardoor de verdachten van die onderdelen zijn vrijgesproken.

De rechtbank vindt het vreemd dat het OM niet meer zorg aan de aanklacht heeft besteed, terwijl de zaak ‘in de publiciteit is gebracht als de grootste mensenhandelzaak in Nederland ooit’.

Kenmerkend voor de criminele organisatie was volgens de rechtbank de nietsontziende en gewelddadige wijze waarop werd gehandeld. Vooral Saban B. en Bekir I. schuwden het gebruik van geweld niet, bijvoorbeeld om vrouwen te dwingen zich te prostitueren en ze in de prostitutie te houden. Ook klanten en concurrerende pooiers kregen met dat geweld te maken als ze iets verkeerd hadden gedaan, aldus de rechtbank.

Sommige vrouwen zaten zo in de tang bij de ‘groep-B.’ dat ze geen andere keus hadden dan achter het raam te gaan zitten. De rechtbank: ‘De verdachten hebben op grove wijze misbruik gemaakt van de kwetsbare, geïsoleerde en afhankelijke positie waarin deze vrouwen zich bevonden.’