Nieuwe versplinterde orde op rechts

Dit was de week van rechts in de politiek. De VVD, de PVV en Trots op Nederland vroegen nadrukkelijk de aandacht.

Zondag gaf de VVD de aftrap. Op de christelijke rustdag startten VVD-leider Mark Rutte en zijn collega’s de Week van de Ondernemer. In een luxe touringcar trokken de liberalen door het land om de koopzondag te redden uit de handen van het ‘betuttelkabinet’. De economie moet draaien en de burger bepaalt zelf wel wanneer hij boodschappen doet.

Andere VVD-Kamerleden bezochten talloze bedrijven en plaatsen om daar de nationale ondernemersgeest te peilen over grijze kentekens, files en veiligheid. Klassieke VVD-onderwerpen.

Maandag werd de Rotterdamse burgemeester Ivo Opstelten verkozen tot nieuwe voorzitter van de VVD. Een oerliberaal, die in denken en doen dicht bij Rutte staat. Hij kreeg twee keer zo veel stemmen als de onbekendere en meer avontuurlijk ingestelde Onno Hoes, gedeputeerde in Brabant. De VVD-leden gaven de voorkeur aan stabiliteit. De nieuwe koers van de VVD tekent zich hiermee af: her en der de bocht iets scherper nemen, maar niet afwijken van het traditionele liberale pad.

Spijtig voor de VVD viel de rest van haar activiteiten qua publiciteit volledig in het water. Dinsdag was het Wildersdag. Van vier uur ’s middags tot na middernacht vergaderde de Kamer over diens film Fitna. De eerste uren bleef Wilders moeiteloos overeind. Hij kwam pas in de problemen toen het kabinet twee verslagen op tafel legde, waaruit zou blijken dat Wilders zijn film heeft afgezwakt. En dat zijn eerdere ontkenningen daarover leugens zijn.

Wilders was volgens CDA-fractievoorzitter Van Geel ‘ontmaskerd’. Nu had die opmerking een hoog wens-en-vadergehalte, maar het Fitna-debat legde wel de kwetsbaarheid van de PVV bloot. Het is een one-issue- (anti-islam) en onemanpartij. Als die in problemen komt, is het gedaan met de PVV.

Donderdag was de dag dat Rita Verdonk – met veel glamour – de plannen van Trots op Nederland lanceerde. Verdonk presenteert zich als hét symbool van de nieuwe politiek. In vorm doet ze dat zeker: geen rokerige zaaltjes meer met zeurende leden, maar een boottocht voor gulle donateurs gevolgd door een feest.

Nieuw is ook haar geringe aanwezigheid in de Kamer. Niet daar, maar in tv-programma’s en glossy’s worden de verkiezingen volgens Verdonk gewonnen. Daarin is ze volop te vinden. Andere politici zijn daar ook niet vies van, maar Verdonk heeft deze aanpak tot haar handelsmerk verheven.

Minder origineel zijn haar ideeën: nationale trots, vertrouwen in de professional, naleving van de regels, een kleiner parlement, het is allemaal eerder door CDA, VVD en Fortuyn gezegd en opgeschreven. Trots op Nederland was zelfs een CDA-slogan.

Voordeel van deze Week van Rechts is de hergroepering aan die zijde van het politieke spectrum. De VVD blijft de klassiek liberale partij, de PVV concentreert zich op provocatieve anti-islam en Trots op Nederland biedt een populistisch midden tussen die twee. Bij elkaar zijn de partijen in de peilingen goed voor ruim 45 zetels, meer dan de VVD ooit in haar eentje haalde. Links mag zich gelukkig prijzen dat de nieuwe rechtse orde vooralsnog versplinterd is.