Willem Holleeder moest van zijn vader wielrenner worden

De beruchte crimineel praat over ‘die ouwe’ in een interview met het wielertijdschrift De Muur.

Als het aan Willem Holleeder sr. had gelegen, was zijn zoon geen beruchte crimineel maar een groot wielrenner geworden. Bruin brood met bloedworst moest de jonge Willem eten van ‘die ouwe’, ooit profrenner en winnaar van de Ronde van Tuindorp-Maartendijk. Roken was uit den boze, en altijd op de fiets, weer of geen weer.

Het staat allemaal in het jongste nummer van het wielertijdschrift De Muur. Voor een verhaal over het wielerleven van Holleeder sr. zocht auteur Ruurd Edens contact met met diens zoon, die in de gevangenis in Rotterdam via zijn advocaat de vragen beantwoordde. Het Openbaar Ministerie, dat zich aan eerdere mediaoptredens van Holleeder ergerde, wil niet reageren op het artikel.

Holleeder over zijn vader: ‘Hij heeft me een keer letterlijk aan mijn oren uit een zaak in de Anjelierstraat getrokken, ik was een jaar of twaalf. Ik stond daar te flipperen met een sigaret in de mond.’ In de gevangenis toonde zijn advocaat hem een foto van zijn vader in wielertenue. ‘Ja, dat is die ouwe, daar staat-ie’, zei junior lachend.

In de jaren veertig en vijftig was senior ‘een coureur met ambities’, schrijft Edens. Hij werd in 1953 prof, en zat in klassiekers vaak bij de eerste tien.

Na zijn wielerloopbaan werkte senior als chauffeur van bierbrouwer Heineken. Zijn zoon moest de grote coureur worden. Junior: ‘Wat ik at, wat ik deed, alles voor de wielersport.’ Voor Heineken ging senior door het vuur; de bierbrouwer bezocht het gezin thuis in de Jordaan. Volgens oud-coureur Ap Donker was Freddy Heineken dol op de jonge ‘Wimpie’.

Toen die de bierbrouwer in 1983 ontvoerde, was zijn vader wegens overmatig drankgebruik op non-actief gesteld. Hij overleed in 1990. Zijn zoon werd nooit wielrenner.