De zware bedeltocht langs de instanties

Soms kost het aanvragen van een subsidie meer dan de regeling oplevert. ‘Heel erg: de wetteksten die je moet lezen.’..

Het ergste van een subsidieaanvraag? ‘Die wetteksten waar je doorheen moet akkeren’, stelt Lynda Venema. ‘Je moet er nogal op studeren om zo’n regeling überhaupt te kunnen begrijpen.’

Venema is verkoopmanager van j4b Nederland, dat een databank beheert met tweeduizend Nederlandse subsidieregelingen – inclusief uitleg in lekentaal en de kortste route naar de verstrekker van het geld. Volgens Venema is er ‘werkelijk voor iedereen’ wel subsidie te verkrijgen: ‘Voetbalverenigingen, dansmariekes, eenpitters, multinationals, het museum op de hoek.’

Het punt is: zie er maar achter te komen waar de tegemoetkoming te halen valt. ‘Soms, zeker bij Europese subsidies, kost het aanvragen meer tijd en geld dan de regeling oplevert.’

Om de bedeltocht langs ambtelijke instanties te verlichten, is een bloeiende industrie van subsidiebemiddelingsbureaus ontstaan.

Die zien zichzelf niet onmiddellijk brodeloos worden nu de rijksoverheid een deel van de Haagse subsidieloketten op de diverse departementen bijeen wil vegen.

Want de onnavolgbare lappen wetstekst zullen blijven. ‘Het is niet ongebruikelijk dat een subsidieregeling zestig tot honderd pagina’s telt’, zegt Wouter Janssen, uitgever van Subsidietotaal.nl, een online databank met ongeveer tweeduizend samenvattingen van regelingen. ‘Ik heb een driekoppige redactie die fulltime bezig is met het samenvatten van subsidieregelingen in begrijpelijke taal en volgens een vast stramien.’

Wat mogelijk wel verdwijnt, zijn de vele dubbele subsidieregelingen, hoopt Erwin Hemme. ‘Het komt voor dat twee instanties min of meer voor hetzelfde geld verstrekken. Dat maakt het er allemaal niet helderder op.’

Hemme drijft het Subsidie Adviescentrum Emmen en haalt jaarlijks 1,5 tot 2 miljoen euro aan subsidies binnen voor zijn cliëntèle, middelgrote en kleine bedrijven. Zijn ervaring: het aanvragen van geld bij de overheid is een oefening in geduld, heel veel geduld.

Het begint al met uitzoeken of een investeringsplan van een ondernemer voor een tegemoetkoming in aanmerking komt. Hemme: ‘Dan tik je in de database van het ministerie van Economische Zaken een trefwoord – CO2-reductie ofzo – in, en bam: meer dan honderd hits. De meeste ondernemers denken dan al: laat maar zitten.’

De enkele doorzetter schrikt zich vervolgens lam van de berg formulieren bij de subsidieaanvraag komt kijken. Want is er eenmaal een regeling gevonden, dan volgt het schrijven van een investeringsplan, het voorleggen aan de subsidieambtenaar van het ministerie die bijschaaftips geeft, het voorstel uitschrijven en een definitief plan indienen dat door de officiële behandelmolen gaat.

‘Op dat punt aangeland ben je al gauw zes weken verder’, zegt Hemme. Vervolgens begint het lange wachten op het ja- of nee van de instanties. Daar staat meestal dertien weken voor. Bij een nee is er een beroepsmogelijkheid.