Moke is indrukwekkend goed

Van de Nederlandse artiesten die op Lowlands optreden, staat jaarlijks een aantal op het affiche omdat ze winnaar zijn van een Essent Award. Het is vijf jaar geleden dat presentator Jan-Douwe Kroeske en het energiebedrijf ze voor het eerst uitreikten: elk jaar een stuk of tien, voor veelbelovende popnieuwkomers...

Veelbelovende popnieuwkomers
Dit jaar mochten Marike Jager, MeloManics, Blaxtar, Malkovich en Moke op zaterdagmiddag hun prijs verzilveren in de India-tent. Goed initiatief, zou je denken: een handvol poptalenten een optreden op Noorderslag óf Lowlands cadeau doen, en 5000 euro toestoppen. Kan nooit een slechte zaak zijn.

Dubbel gevoel
En toch roepen de Essent Awards een dubbel gevoel op, al was het maar omdat ze een soort gesponsord eilandje in het programma zijn. Elke winnaar mag een halfuurtje spelen. Dat is kort: de andere artiesten op het affiche mogen drie kwartier of een uur hun kunsten vertonen.

Britpopband
In de meeste gevallen is het voor de winnaar in kwestie al lang mooi, zo’n Lowlands-optreden van dertig minuten. Zonder Essent Award zouden ze er misschien helemaal niet gestaan hebben. Maar in een enkel geval wringt er iets, en het beste voorbeeld daarvan was dit jaar Moke.

De Amsterdamse britpopband, geformeerd rond de geboren Ier Felix Maginn, had namelijk zeker geen Essent Award nodig gehad om op Lowlands te belanden: albumdebuut Shorland verkoopt uitstekend en de groep trok volle zalen tijdens een zeer uitgebreide clubtournee. Vooral als live-band is Moke indrukwekkend goed.

Wentelend Essent-logo?
Typisch een debutant die minstens evenveel recht zou hebben gehad op een volwaardig uur in het schema (’s avonds in de India of misschien wel ’s middags in de Alpha) als After Forever, en zelfs veel meer dan De Heideroosjes, want om Moke was in 2007 iets te doen, en rond de ‘Roosjes’ niet. Bovendien: waarom zou een Nederlands festival een sterke debutant uit eigen land niet eens een prominenter plaats geven dan, pakweg, het suffe Saybia uit Denemarken?

Maar helaas: Moke won een Essent Award. Je kunt er vergif op in nemen dat de bandleden liever een niet-gesponsorde, volwassen plek in het schema en twintig minuten extra hadden gehad, dan een halfuurtje met een wentelend Essent-logo als décor.

Denigrerend
De vraag blijft of Moke zo’n volwassen plek ook werkelijk toebedeeld zou hebben gekregen, want Lowlands staat erom bekend dat de Nederlandse bandjes het langst aan het lijntje worden gehouden. Als het hele schema bekend is, worden de Nederlandse acts pas gebeld, want die komen toch wel. Tel daar die handvol Essent-gelukkigen bij op en je kunt als festival prachtig beweren dat er zo veel Nederlandse bands staan.

Zo bekeken gaat er van die Essent Awards ook iets subtiel denigrerends uit. Je staat er als band onwillekeurig wat knullig op, als een jeugdvoetballertje dat als winnaar van de penaltybokaal een ochtend met de A-selectie van een eredivisieclub mag meetrainen. De Nederlandse bandjes stáán er wel, maar een volwassen plek krijgen is vers twee.

Lak, gewoon lak
Het zou Lowlands sieren als de steun voor een band als Moke eens wat verder ging dan de programmakrant, waarin van Moke wordt beweerd dat het een kwestie van tijd is voor ze Wembley platspelen. Als je dat meent, stuur ze dan eens om zeven uur ’s avonds het Alpha-podium op, in plaats van bijvoorbeeld die chagrijnige has-been Chris Cornell, want die gaat het zéker niet meer tot Wembley schoppen.

Moke, ondertussen, had er gewoon lak aan. Hun hechte, harde en gedreven optreden, waarvan de hits Here Comes The Summer en Last Chance de logische pieken waren, was één van de vlammende hoogtepunten van de Lowlands-zaterdag. Kort, maar bijzonder krachtig. Award of geen award.