Mannelijke student mijdt pabo, omdat de studie te vrouwelijk is

Volgens de Nijmeegse onderwijskundige en pabo-docente Gerda Geerdink knappen veel mannelijke pabo-studenten af op de ‘vrouwelijke’ benadering van het leraarsberoep....

Het aandeel van leraren in het basisonderwijs is de laatste decennia sterk verminderd. De laatste vijf jaar nam het percentage mannen af van bijna 30 naar 25 procent.

Van de huidige instroom in de pabo’s is volgens Geerdink 18 procent man. Hiervan valt de helft uit, waardoor 11 procent van de mannen de pabo met een diploma verlaat.

Mannelijke pabo-studenten zijn niet lui. Ze missen ook geen aanleg. Volgens Geerdink komen de meeste mannen met een andere instelling op de opleiding dan vrouwen: ‘Ze hebben doorgaans meer belangstelling voor natuurkunde, aardrijkskunde en geschiedenis. Ze willen kinderen iets leren en hun de wereld laten zien. De motivatie van vrouwen is dat ze ‘iets’ met kinderen willen doen.’ Vrouwen zijn ook meer gericht op de leerling en het leerproces dan op de leerstof.

Mede doordat op de pabo het kind centraal staat en niet de kennis, raken veel mannen gedemotiveerd, ondervond Geerdink. Vaak ook zijn ze kritisch op de opleiding. Ze vinden die te vrijblijvend en te weinig uitdagend.

Het is niet zo dat jongens op de basisschool minder presteren doordat ze bijna alleen van juffen les krijgen. Onderzoek uit 2004 van het Nijmeegse onderzoeksinstituut ITS toonde dat aan. ‘Empirisch zijn daar geen argumenten voor’, bevestigt Geerdink.

Pabo’s zouden extra nadruk moeten gaan leggen op vakkennis en vakdidactiek om meer mannen vast te houden, stelt Geerdink.

Anders werkt straks geen enkele meester meer in het primair onderwijs en dat is kwalijk. Geerdink: ‘Gebrek aan diversiteit verschraalt het onderwijs, ook inhoudelijk, omdat juist mannen vaak de wereld de klas binnenbrengen.’

Bovendien krijgen veel leerlingen ten onrechte het idee dat basisschoolleerkracht een vrouwenberoep is. Om die reden zou de pabo ook een op leerstof en leerresultaat toegesneden pakket moeten aanbieden.

De promovenda zou zelfs binnen het basisonderwijs een vergaande specialisatie voorstaan. Geerdink: ‘Niet iedereen is goed in hetzelfde. De een is goed in geschiedenis en kan dat aan alle groepen geven, de andere heeft iets met muziek en gaat daar alle groepen mee langs.’ Wel moet volgens haar iedere juf of meester les kunnen geven in rekenen en taal.

Geerdink zegt niet bang te zijn dat ze te veel heeft gegeneraliseerd. ‘Literatuur en buitenlands onderzoek bevestigen mijn betoog. En iedereen die kennisneemt van mijn resultaten herkent het beeld.’