Bikkelharde Gurkha’s schieten missie in Uruzgan te hulp

De Nederlandse militairen in Uruzgan krijgen hulp van Nepalese Gurkha’s. Die befaamde vechtersbazen zijn sinds kort in Zuid-Afghanistan als tactische reserve van de NAVO....

Kwartiermakers van de Royal Gurkha Rifles zijn gearriveerd in Kamp Holland. De Gurkha’s bezitten een legendarische reputatie en worden door Britse officieren geprezen als ideale militairen voor de missie in Afghanistan.

Ze zijn bikkelhard en gewend aan dichtbegroeid terrein en ijle lucht. Ze hebben kennis van de islam en kunnen zelfstandig communiceren met de bevolking.

Vorige week zijn de Nepalese soldaten, van wie er 3.500 in het Britse leger dienen, voor het eerst ingezet in Afghanistan.

Althans, voor het eerst deze eeuw. Sinds de Britse East-India Company in 1816 besloot de taaie tegenstanders uit het Annapurna-gebergte een plaats in de rangen aan te bieden, vochten de Gurkha’s al in de tweede Anglo-Afghaanse oorlog (1878) en de derde (1919).

Toen vorige week een 2.500 man sterke NAVO-strijdmacht een vallei in Helmand moest heroveren, was het logisch dat de Gurkha’s te voet voorop gingen door de maïsvelden, boomgaarden en de wirwar van irrigatiekanalen en lemen muurtjes.

Zij zijn in het Britse leger de specialisten in jungle-oorlogsvoering. Bekend om hun gekromde mes, de Kukri, dat – eenmaal getrokken – bloed moet proeven. De mythische reputatie van de Gurkha’s is grotendeels gebaseerd op hun incasseringsvermogen.

Zo vocht tijdens de Slag bij Loos in de Eerste Wereldoorlog een heel Gurkharegiment tot de laatste man en tijdens de rampzalige landing bij Gallipoli (1915) bereikten alleen ‘de kleine gurken’ het aanvalsdoel. Tijdens de Slag om Monte Cassino (1944) hielden de Nepalezen zestien dagen stand, waarna nog 177 van de 1.000 Gurkha’s in leven bleken.

Hun junglekennis verkregen de Gurkha’s in Maleisië. De 12 jaar lange strijd tegen communistische opstandelingen daar in de jaren vijftig wordt door veel officieren gezien als voorbeeld voor de missie in Uruzgan. Als onderdeel van de Britse oilspot-strategy trokken Gurkha’s diep de jungle in en verbleven ze langdurig in dorpjes.

Borneo, Birma, de Falklands en de val van Bagdad tijdens de Tweede Golfoorlog: de Gurkha’s waren erbij. Het regiment heeft geen wervingsproblemen: na vijftien jaar dienst ontvangt een Gurkha een Brits paspoort.