*

 

Rini ging die etters eens mores leren

Michiel de Hoog − 14/03/07, 07:23

Op de plek op de Thorbeckelaan in de Utrechtse wijk Ondiep waar Rini Mulder zondagavond in zijn borst is geschoten door een politieagent met een helm op, wordt dinsdagmiddag door tientallen buurtbewoners gediscussieerd....

De vraag is vooral waarom maandagavond zulke rellen zijn uitgebroken in de wijk. De conclusie: er speelt meer dan alleen de woede en het verdriet over de dood van Mulder. ‘Ze doen dus nooit wat tegen die etters die hier de buurt verzieken’, zegt buurtbewoonster Ali Kwarten. ‘Dat is frustratie nummer een.’

Zo ook zondagavond, beaamt de man met wie Kwarten staat te praten. Hij is ‘al bijna dertig jaar’ een vriend van Mulder. Ze vochten zondagavond samen tegen de Nederlands-Turkse groep hangjongeren. ‘Hij had tien van die jongens op zich, en ik ook tien’, zegt de man, die twee dikke pleisters en vele tatoeages op zijn onderarmen heeft.

Hij leunt tegen de hekken die de sterfplek van Mulder omgeven. Op de grond staat in witte kalk geschreven: ‘Rini rust zacht’. Er liggen bloemen, er staan drie blikjes bier, er ligt een FC Utrecht-sjaal. Zelf legt hij er een set speelkaarten bij. ‘Klaverjassen, dat deden we altijd.’

Volgens hem stak Rini zijn arm op, toen de politie eindelijk arriveerde. Met inderdaad een mes in zijn handen. ‘Maar dreigen deed hij niet. Hij wilde laten weten dat hij het was, die de politie had gebeld.’

De agent voelde zich bedreigd en hij schoot Mulder in zijn borst. ‘Hij had toch in de lucht kunnen schieten, die teringlijer?’, zegt Kwarten. ‘De wouten weten niet wat ze doen’, vindt ook de maat van Mulder. ‘Als je ze nodig hebt, komen ze nooit. Bel 112 als het ernstig wordt met de overlast, zeggen ze dan. Dan is het dus al te laat.’

Maar ja, aandacht voor de wijk, dat is er toch al niet, zegt Kwarten. ‘Weet je bijvoorbeeld wat ze met onze woningen doen?’

‘Slopen’, zegt Willem de Graaf (69). Hij staat met zijn vrienden te praten. ‘Het is een prima buurt, maar het gaat neer, omdat het een achterstandswijk is.’

De voornamelijk autochtone volkswijk Ondiep hoort bij de door het rijk aangewezen achterstandswijken. De gemeente voert er het sloop-nieuwbouwprogramma Utrecht Vernieuwt uit. De buurt mort. Op tientallen ramen in de buurt hangen posters met de tekst ‘Slopen. Hoezo?’

Sommige bewoners zijn al vertrokken naar hun nieuwe woningen. De achterblijvers wonen tussen leegstand.

Dan is de laatste nieuwbouw voor deze buurt gereed. ‘Maar wat dan?’, zegt De Graaf. ‘Die nieuwe huizen zijn duurder. Ik betaal nu al 410 euro huur van mijn AOW. Dat kan net. Maar ja, ze willen rijkere mensen hier in het wijk.’

‘De wijk zit op een zeer vervelend punt in de vernieuwing’, zegt wijkwethouder Rinda den Besten. ‘Een op de drie huizen staat leeg, dat wordt nog een op de twee. Hoe rot het ook is, die situatie duurt nog wel enkele maanden.’

Intussen, geeft Den Besten toe, verloedert de wijk. De sociale controle neemt af. Ideaal voor het groepje dat zondag op het plein op de kruising van de Boerhaavelaan en de Thorbeckelaan hing.

Voor het eerst waren ze weer met zijn allen, op de eerste mooie dag van het jaar, met weer die luide muziek, de sneren naar bewoners, de intimidatie.

Rini Mulder, die binnenkort naar een nieuw huis verderop in de buurt zou vertrekken, had er schoon genoeg van. Hij pakte een mes, zou ze mores leren, en liep naar buiten.

mailIcon print |