De Hond weet van geen ophouden

Critici in de Deventer moordzaak vinden dat Maurice de Hond is verzand in een tunnelvisie: hij blijft volhouden dat Ernest Louwes onschuldig is....

‘Maurice de Hond is volledig de weg kwijt’. ‘Hij spoort niet’. ‘Hij wil de held uithangen en maakt daarbij iemand anders kapot’.

De Hond gaat tot het uiterste om aan te tonen dat financieel adviseur Ernest Louwes ten onrechte is veroordeeld voor de moord op Jacqueline Wittenberg, in 1999. Dat wordt hem niet in dank afgenomen. Op internet laten critici geen spaan van hem heel.

Op zijn eigen website kondigde hij een paar maanden geleden een ‘zevenklapper’ aan. Vijf onthullingen over de Deventer moord zijn inmiddels wereldkundig gemaakt. Er volgen nog twee ‘klappers’.

Wat bezielt deze man, die tot een jaar geleden vooral bekend stond als opiniepeiler?

Hij is niet dom of naïef. De Hond besefte dat een storm van kritiek zou losbarsten, toen hij maandagavond met opmerkelijk nieuws kwam: hij denkt dat het moordwapen is verstopt in het graf van Wittenberg. De ‘echte dader’, klusjesman Michaël de J., zou dat hebben gedaan. De opiniepeiler liet het graf onderzoeken met een metaaldetector. Het wordt nu in de gaten gehouden door bewakers.

De aanwijzingen van De Hond zijn niet waterdicht. Hij maakt hooguit aannemelijk, met behulp van Duitse specialisten, dat een metalen voorwerp in het graf ligt. Een ooggetuige heeft De J. zien ‘rommelen’ op de begraafplaats. Moet je op basis hiervan eisen dat een graf wordt geopend, ook als dit pijnlijk is voor de nabestaanden? De opiniepeiler is ervan overtuigd dat het nodig is.

Zijn motto is eenvoudig: er zit een onschuldige in de gevangenis en al het mogelijke moet gebeuren om hieraan een einde te maken. Ook als dat ten koste gaat van anderen, of van hemzelf.

De strijd van De Hond begon een jaar geleden. Hij werd benaderd door sympathisanten van Louwes, omdat hij in een interview over hem sprak. Toen hij alles over de zaak had gelezen, wist hij het zeker: Louwes is onschuldig.

Zijn drijfveer is dat hij niet tegen onrecht kan, zegt hij zelf. Zijn ouders hebben in een concentratiekamp gezeten. Het idee ergens gevangen te zitten waar je geen rechten hebt, maakt hem onpasselijk. Als zijn strijd mislukt, zal hij emigreren. Hij wil niet in een land wonen waar men accepteert dat een onschuldige in de cel zit.

Als De Hond zich ergens voor inzet, levert hij geen half werk. Dat blijkt ook in deze zaak. Hij loofde een flinke beloning uit en stuurde particuliere speurders naar de vriendin van de klusjesman, om zijn alibi te controleren.

In het begin verzamelde hij in relatieve rust informatie en bracht die naar justitie. Zijn bevindingen waren voor het OM aanleiding om een unieke stap te zetten: in januari begon een ‘oriënterend vooronderzoek’. Ruim vier maanden later bleek hieruit dat Louwes terecht is veroordeeld.

Critici vinden het typerend dat De Hond zelfs na aanvullend onderzoek weigert te geloven dat de klusjesman niet de dader is. Hij trekt het oordeel van rechters en het Openbaar Ministerie in twijfel, terwijl hij niet meer is dan een ‘amateurspeurder’. De Hond heeft volgens zijn critici zelf last van de tunnelvisie die hij Justitie verwijt. Louwes is niet zomaar veroordeeld; zijn dna zit op de blouse van het slachtoffer.

Er is meer kritiek. De Hond zou met zijn ‘onthullingen’ het vertrouwen in de rechtsstaat ondermijnen. Vriend en vijand vinden dat hij niet publiekelijk een ander moet beschuldigen. De klusjesman zegt dat hij hierdoor in grote problemen is geraakt.

De kritiek slaat terug op De Hond en kan zijn reputatie als opiniepeiler beschadigen. Maar daarvoor is hij niet bang. Hij wil koste wat kost Louwes vrijpleiten. ‘Ik accepteer geen angst’, zei hij eerder in de Volkskrant.

Zijn toon wordt harder de laatste tijd. Hij heeft steeds minder vertrouwen in politie en justitie, onder meer omdat hij is benaderd door nieuwe getuigen die beweren dat hun verklaringen zijn genegeerd door de politie. Dit wijst volgens hem op een complot en een doofpotoperatie, ook al kan hij dat niet aantonen.

Ondanks de kritiek op zijn laatste onthulling, heeft De Hond nog relatief veel steun in de samenleving. Uit een peiling van het radioprogramma stand.nl, onder ruim vierduizend mensen, blijkt dat 58% van de Nederlanders vindt dat hij mag doorgaan ‘met zijn verdachtmakingen’ in deze zaak.

Die steun heeft De Hond opgebouwd door zijn uitspraken zo goed mogelijk te verantwoorden. Wat ook helpt, is dat veel mensen beseffen dat in de Deventer moordzaak in het verleden grote fouten zijn gemaakt. Louwes werd in 2000 veroordeeld op basis van een geurproef met een mes dat niet het moordwapen is. Zijn zaak werd heropend, waarna hij in 2004 alsnog werd veroordeeld.

PvdA-Kamerlid Aleid Wolfsen vindt dat De Hond het voordeel van de twijfel moet krijgen. ‘Als die Duitse specialisten verstand van zaken hebben, moet justitie het graf van mevrouw Wittenberg openen. Bij voorkeur met toestemming van de nabestaanden. Het is een kleine moeite om de afdeksteen weg te halen en te kijken of dat mes er ligt. Het OM kan daarmee veel onrust wegnemen.’

De zoektocht in het graf kan fataal aflopen voor de opiniepeiler, denkt Wolfsen. ‘Als het mes er niet ligt, ben ik klaar met De Hond. En andere politici ook.’