‘Dier is gelijkwaardig aan mens’

‘Groen-blauw’, antwoordt hij op de vraag naar zijn politieke kleur. Links in zijn opvattingen over goed rentmeesterschap en rechts in zijn ideeën over vrije-marktwerking....

Lijsttrekker Marianne Thieme snorde Niek Pierson begin dit jaar op in Thailand en maakte hem enthousiast voor haar plan dieren in het parlement te vertegenwoordigen. Pierson trok zijn portemonnee om de verkiezingscampagne te financieren met ‘een bedrag van enkele tonnen’. Preciezer wil hij niet zijn.

Voor een kleine partij als de Partij voor de Dieren schept het ongedachte mogelijkheden. Zittende partijen krijgen overheidssteun in hun strijd om de kiezersgunst, nieuwkomers niet. Nicolaas Pierson is vernoemd naar de oudoom die ruim honderd jaar geleden minister-president was. Zijn vader was bankier en zijn grootvader Allard Pierson een beroemd wetenschapper. Zelf noemt hij zich ‘klamboeboer’.

Deze dagen verblijft Pierson in zijn woning in Blaricum, net ontslagen uit het ziekenhuis. Al tien jaar woekert de kanker in zijn lichaam. Niek Pierson ziet er breekbaar uit, maar draagt zijn lot lankmoedig. Elke dag kan de laatste zijn, in de wetenschap dat hij er 53 mooie jaren op heeft zitten.

Binnenkort keert Pierson terug naar Bangkok, naar zijn bedrijf in muskietennetten. De studie ontwikkelingseconomie heeft hij in de Derde Wereld in praktijk gebracht. Met Ikea en De Bijenkorf als klanten leverde dat flink wat geld op. Tegenwoordig levert hij zijn klamboes aan Unicef en de Wereldgezondheidsorganisatie. Als zijn bedrijf op volle toeren draait, kan zestigduizend kinderen de malariadood bespaard blijven.

De nieuw ontwikkelde klamboes zijn geïmpregneerd met chemicaliën, zodat de muggen een landing op het net met de dood moeten bekopen. Dat is een dilemma voor Pierson, want als hij het heeft over de allerzwaksten, dan rekent hij daaronder ook de dieren. Een insect dat dreigt te verdrinken in zijn zwembad kan op zijn hulp rekenen. Maar wat doen de kinderen die hij heeft gered van de malariadood? Kippenpootjes kluiven in de fast food!

Marianne Thieme las over de opvattingen van Pierson en stond drie dagen later al bij hem op de stoep. Hij was meteen gewonnen voor de Partij voor de Dieren. ‘Dit is het plan van een revolutionair.’

Pierson moet weinig hebben van de dierenbescherming. ‘Dier en mens zijn gelijkwaardig. Je moet de Grondwet veranderen en dieren gelijke rechten geven.’ Als die opvatting straks in de Kamer wordt verwoord, komt de hele wereld volgens hem luisteren.

Nu hij de revolutie een kontje heeft gegeven, vindt Pierson dat zijn werk gedaan is. ‘Ik kan nog langs bij kennissen die in de top-500 van Quote staan. Ik maak me sterk dat er meer zijn zoals ik.’