*

 

‘Kyoto-norm leidt tot tunnelvisie’

Van onze verslaggever − 29/06/06, 02:47

Het internationale klimaatbeleid zit op een dood spoor. Als het roer niet radicaal omgaat, stevent de wereld af op een catastrofe....

Met deze sombere boodschap mengde de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) zich woensdag in de discussie over het veranderende klimaat. In haar studie Klimaatstrategie – tussen ambitie en realisme oordeelt de WRR hard over de Europese regeringsleiders.

Hun ambitie om de hele wereld een reductie van het broeikasgas CO2 op te leggen is tot mislukken gedoemd, aldus de WRR. Landen als de Verenigde Staten, China en India zullen dat nooit accepteren. Zij vrezen voor economische stagnatie en willen de zeggenschap over hun klimaatbeleid niet uit handen geven. Het zal daarom niet lukken de doelstelling, niet meer dan twee graden temperatuurstijging in 2100, te halen.

Toch gaat de Europese Unie onverdroten verder met de ‘Kyoto-aanpak’, die uitgaat van verplichte emissiereducties. ‘De focus is verworden tot een tunnelvisie. Men zit in een beleidsgevangenis’, zei WRR-voorzitter Van de Donk. Zijn collega Jansweijer: ‘Europa vertoont Calimero-gedrag. Men miskent de belangen van andere landen.’ Die willen vooral economisch groeien en hun omvangrijke kolenvoorraad opstoken.

De reacties op het WRR-rapport waren woensdag fel. Staatssecretaris Van Geel van Milieu sprak van een ‘niet onderbouwd advies’ dat de internationale successen miskent. Ook het Milieu en Natuurplanbureau (MNP) vindt de WRR te negatief over de resultaten van het klimaatbeleid. Er is een gedegen infrastructuur van toezicht op emissie, en er is reductiebeleid op gang gekomen.

Volgens Greenpeace neemt het WRR-advies afscheid van ‘Kyoto’ en capituleert de raad voor de Amerikaanse president Bush, die samen met AustraliĆ« pleit voor vrijblijvende ‘technologie-uitwisseling’ en ‘schone’ toepassing van fossiele brandstoffen.

‘Die aanpak heeft tot nu toe tot geen enkele reductie van CO2-uitstoot geleid. Toch komt de WRR onder het mom van realisme nu met vergelijkbare aanbevelingen voor het klimaatbeleid.’

mailIcon print |