'De prins weet wel beter: hij reed zelf veel te hard'

Dat prins Bernhard die open brief met 'een leugen' begint, daar heeft ze dus de pest over in. Want daarin wordt toch weer gesuggereerd dat het haar overleden vader was die dat ongeluk in 1937 veroorzaakte....

Twijfel niet aan haar liefde voor de Oranjes, en die voor de prins in het bijzonder. Want kijk eens rond in Loes' koffiehuis, in het centrum van Amsterdam. Behalve om 'de beste gehaktbal van Europa' is 't Koffiekeldertje ook vermaard om de met prinsen en koninginnen behangen wand. Maar dat met die brief dat zit haar niet lekker. Omdat er toch wordt gesteld dat de prins in 1937 voornemens was om de veroorzaker van het ongeluk een proces aan te doen. Loes: 'Shit, dacht ik, toen ik het las. Krijgen we als familie weer dat gezeur?' Ze weet nog goed wat een beroering dit ongeluk, dat in 1937 met een sisser was afgelopen, in 1962 thuis had gegeven. In dat jaar publiceerde Alden Hatch een geautoriseerde biografie waar voor het eerst op de toedracht van het ongeluk werd ingegaan en beweerd werd dat de schuld van een ernstig auto-ongeluk op 29 november 1937 lag bij een dronken vrachtwagenchauffeur, ondanks de hoge snelheid (160 km/per uur) die prins Bernhard in die vroege ochtend in Diemen in zijn Ford cabriolet haalde. Die chauffeur was dus haar vader, Dirk Zweerus, werkzaam bij familiebedrijf Terro uit Zwanenburg. 'Hoe kon die Hatch dat nou toch beweren? Mijn ouders hadden in 1937 niet eens geld voor kindermeel, laat staan voor een borreltje.' Er werd toen een boze brief gestuurd naar de krant en er kwam een meneer van de Rijksvoorlichtingsdienst langs, die eerst in het dorp navraag deed naar het drinkgedrag van vader. Niet veel later volgde een uitnodiging van prins Bernhard zelf. In zondagse kleren gestoken, bezochten vader en moeder Zweerus Paleis Soestdijk. 'Verdomme Zweerus, ik heb nooit geweten dat je niet dronken was. Mijn schoonmoeder had het me zo verteld', verklaarde prins Bernhard, voordat ze gezamenlijk een droge sherry dronken. Ook verzekerde de prins-gemaal dat in een volgende druk de dronkenschap zou worden geschrapt. Om die afspraak te bekrachtigen, werden ook een paar prachtige postduiven overhandigd. En als er wat was, kon Dirk Zweerus altijd met Soestdijk bellen. Loes: 'Dat zou ik nu wel willen.' Over de gewraakte passage zegt Hans van der Voet, die in opdracht van prins Bernhard onderzoek deed, dat er niet speciaal navraag is gedaan naar het ongeluk. 'Hij vond het wel aardig om de brief zo in te leiden en te verwijzen naar de opmerking van Wilhelmina: ''Wij voeren geen processen.'' In zijn herinnering is het zo gegaan.' Maar daar neemt Loes Zweerus geen genoegen mee. 'Wij willen nu een brief van de prins waarin hij zegt: sorry familie Zweerus, ik was het even vergeten. Ik wil het voor mijn vader. Die kan zich niet meer verdedigen.'