Vrouwenzwemmen steen des aanstoots in Den Haag

‘Heel erg kleinzielig’, noemt de PvdA, de grootste fractie in de Haagse gemeenteraad, het initiatief van haar coalitiepartner VVD om met ingang van 2010 het gescheiden zwemmen in Den Haag onmogelijk te maken.

Die paar uurtjes in de week zijn nou juist zo nuttig, stelt PvdA-raadslid Koen Baart. Niet alleen omdat het dameszwemmen een deel van de islamitische vrouwen uit hun relatieve isolement haalt en aan het sporten krijgt. ‘Vooral omdat het de moeders onder hen extra stimuleert hun kinderen naar zwemles te sturen.’

De Haagse raad is diep verdeeld over het naderende verbod op gescheiden zwemmen: 23 leden voor, 22 tegen.

Raadslid Abdoe Khoulani (Islam Democraten) twijfelt er niet aan dat de schaduw van Geert Wilders over de maatregel hangt. Diens PVV doet over drie maanden mee aan de raadsverkiezingen in Den Haag en de VVD wil daarom graag nog even scoren met een maatregel die moslims onevenredig zwaar treft, zegt hij.

Wethouder Sander Dekker (onderwijs, jeugd, sport), tevens lijsttrekker van de VVD in Den Haag, vindt dat ‘een beetje flauwe opmerking’. Er wordt al veel langer over dit onderwerp gediscussieerd, reageert hij. ‘Het college en een meerderheid van de raad vinden dat publieke voorzieningen algemeen toegankelijk moeten zijn.’ Dekker trekt een parallel met de discussie over gescheiden inburgeren: ‘Ook daar klinkt de redenering dat je de vrouwen anders niet binnenkrijgt.’

De 34-jarige moslima Serap Kiliç voelt zich intussen behandeld als tweederangsburger. ‘Wij horen er ook bij, maar we worden willens en wetens buitengesloten. De gemeente weet heel goed dat wij, praktiserende moslimvrouwen, niet gemengd mogen zwemmen. De Koran is daar duidelijk over. Zeg nou zelf, het zou toch ook raar zijn? Op straat draag ik altijd een hoofddoek. En dan zou ik straks gemengd moeten zwemmen met mijn haar los en mijn bikinietje aan? Ik vind het shockerend zoals er in de gemeenteraad over dit onderwerp wordt gesproken.’

Als Haagse moslima’s een eigen islamitische zwemvereniging willen oprichten, met het doel een aantal uren in de maand een zwembad te huren exclusief voor vrouwen, dan gaat de gemeente daar niet voor liggen, verzekert Dekker. Ter illustratie noemt hij het bestaande fenomeen ‘homozwemmen’ in verenigingsverband. ‘De relevante vraag is of de overheid dat moet verzorgen. Nee, dus.’

In het Haagse zwembad De Houtzagerij gaan tot de jaarwisseling de luiken nog dicht als het vrijdagse damesuurtje aanbreekt. De wethouder verzucht dat zijn ambtelijke apparaat voor die uren ook nog eens speciaal vrouwelijke instructeurs en toezichthouders moet organiseren. ‘En mannelijk personeel bij het mannenzwemmen.’

Dekker noemt het al met al beslist geen ‘pareltje’ voor de stad, zoals sommige voorstanders van het gescheiden zwemmen betogen. ‘Integendeel, dat gescheiden optrekken van mannen en vrouwen is juist zorgelijk. Dat moet je als gemeente niet willen faciliteren. De stad is bij uitstek een plaats om elkaar te ontmoeten.’