Bloot en rood op de paradeboot

Veel politici dit jaar bij de Canal Parade. Zelfs de christenen varen mee met een eigen heilig bootje. Maar er wordt ook gefeest en zelfs getrouwd.

Nog voor de botenparade zaterdag tijdens de Gay Pride begint, neemt minister Ronald Plasterk (homo-emancipatie) de eerste toejuiching in ontvangst. ‘Hoera voor Plasterk’, klinkt het uit de mond van zanger Gordon, voor de gelegenheid uitgedost in een roze bisschopstenue. De ‘Topper’ is kennelijk niet vergeten dat de PvdA-bewindsman hem dit jaar tijdens het Eurovisie Songfestival in Moskou steunde, toen hij homofoob geweld in de Russische hoofdstad aan de kaak stelde.

Er varen meer politici mee dan ooit. Voor het eerst geven CDA-Kamerleden acte de présence. De VVD heeft een eigen boot.

De afgelopen weken klonk in homokringen gemor over politici die het feest zouden ‘kapen’. CDA-Kamerlid Ger Koopmans vindt het ‘typisch homogezeur’. Koopmans, zelf homo: ‘Als je niet komt, zeggen de mensen: politici durven hun gezicht niet te laten zien. Als we wel komen, is het verwijt dat wij andermans feestje inpikken’.

Koopmans vaart, anders dan twee fractiegenoten, niet mee op het ‘heilig bootje’ van een aantal christelijke organisaties. Hij zit (en danst) op de boot met het officiële logo van de Rijksoverheid, net als Plasterk en diens staatssecretaris Sharon Dijksma (PvdA).

Te veel rood, te weinig bloot? Ook Dijksma vindt de kritiek op de aanwezigheid van politici niet terecht. ‘Natuurlijk, het is vooral een groot feest, maar het gaat er ook om dat we solidariteit tonen’. Dit jaar in het bijzonder met leerlingen en leerkrachten. Onderzoek van de Inspectie van het Onderwijs wees uit dat veel scholieren niet voor hun homoseksualiteit durven uit te komen.

Plasterk is de ster van de botenparade, die een recordaantal toeschouwers trekt (ruim 550.000). Talloze keren wordt hij gefotografeerd, als hij zwierig zwaait met zijn hoed, buigt, en de voering van zijn jasje – in regenboogkleuren – toont. Zo enthousiast wendt hij zich tot het publiek, dat hij onder de brug bij de Westertoren bijna zijn hoed (en hoofd) verliest.

Aan het slot van de parade wacht hem evenwel kritiek. Leden van de belangenvereniging voor homo’s COC ‘enteren’ het schip van staat. Ze overhandigen een petitie met de boodschap: homoseksuele leraren en leerlingen mogen onder geen beding geweerd worden op scholen met een streng-religieuze grondslag. Binnen de coalitie (de ChristenUnie is absent bij de Gay Parade) is het een gevoelig thema.

Volgens Plasterk is de huidige anti-discriminatiewetgeving adequaat, maar ligt het probleem vooral in de ‘informele discriminatie’. Leerkrachten stappen zelf op omdat ze zich niet geaccepteerd voelen, en niet (langer) willen werken in een vijandige sfeer. Niet zozeer wetgeving als wel ‘bewustwording’ en ‘verandering van mentaliteit’ in het onderwijs is vereist. Met het COC voert Plasterks ministerie campagne op scholen.

Toch bezint het kabinet zich, onder druk van Europa, op nieuwe wetgeving. De PvdA’er: ‘Nederland loopt voorop op het gebied van homo-emancipatie, die positie mogen we niet verloren laten gaan.’

Voor vijf Amerikaans/Nederlandse homo- en lesbostellen is Nederland een gay paradise. Burgemeester Job Cohen voltrekt hun huwelijken op de gracht. ‘Geweldig dat het kan in het tolerante Amsterdam’, zegt een van de gelukkigen, een inwoner van New York. Daar wordt hard geknokt voor de invoering van het homohuwelijk.

Oud-D66-leider Boris Dittrich, thans werkzaam voor de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch in New York, is getuige op de huwelijksboot. Er zijn nog niet meer dan zes staten in de VS waar het homohuwelijk legaal is, zegt hij. De kans dat het ooit zo ver komt in New York – dat net als Amsterdam een reputatie heeft hoog te houden als het gaat om vrijheid voor homo’s – acht hij tamelijk groot. ‘De plechtigheid hier in Amsterdam zal in het buitenland niet onopgemerkt blijven.’