Ontmaskering van een serieleugenaar

De Nijmeegse schouwburgdirecteur Albert Krielen stapte deze week op, toen bleek dat hij tal van zaken op zijn cv uit zijn duim had gezogen.

Ergens tussen 1990 en 2000 was Albert Krielen interim-directeur van de Twentsche Schouwburg en Muziekcentrum in Enschede. Hij heeft de twee organisaties geïntegreerd en de directie van ‘de verdrinking gered’. Dit staat op zijn vrijgegeven cv. Krielen stapte deze week op als schouwburgdirecteur van Nijmegen, nadat gebleken was dat hij had gelogen over zijn arbeidsverleden.

Niemand uit die tijd nog werkzaam bij de Enschedese schouwburg herinnert zich de directeur. Uit de archieven komt slechts een ‘organisatieadviesje’ naar boven.

Zo heeft Krielen in zijn fantasie, en op zijn cv, tal van ondernemingen van de ondergang gered. ‘Ja’, zegt bestuursvoorzitter Theo Camps van de Vierdaagsefeesten, ‘als hij ergens een lucifer bijhield, had hij blijkbaar meteen het paasvuur ontstoken.’

Camps is zich net als veel anderen in Nijmegen rot geschrokken dat de man met wie hij in de organisatie van de zomerfeesten samenwerkte een serieleugenaar blijkt te zijn. Dagblad de Gelderlander liep tal van zaken na op Krielens cv en website, en ontdekte dat Krielen geen KLM-piloot, geen Philips-topman en geen wethouder in Rotterdam is geweest. Twintig jaar geleden flikte hij bij Geesink BV in Emmeloord al eens hetzelfde kunstje, melden vier medewerkers vrijdag in de Gelderlander.

Deze berichtgeving bracht de zaak in een stroomversnelling. Eerder dit jaar was er commotie over het feit dat Krielen bijna 2 ton verdiende voor een parttimebaan. SP-wethouder Lucassen en de raad van commissarissen, die toezicht hadden moeten houden op Keizer Karel Podia, traden donderdag en vrijdag af. De gemeenteraad besloot vrijdagavond een raadsenquête te houden en het college doet een eigen onderzoek.

Wie is deze man die iedereen jarenlang om de tuin heeft kunnen leiden? Krielen wordt omschreven als een aimabele man met een onderkoelde humor, maar ook als een opschepper. Vooral vrouwen pakte hij in, zegt John Heijmen, voorzitter van de ondernemingsraad. ‘Ze vonden hem óf reuze charmant, óf een engerd.’

Camps: ‘Het is een grote stevige man. Als hij binnenkomt, komt er wel iemand binnen. Het is ook een man van grote verhalen, die veelvuldig deed aan name dropping.’ Maar niet opvallend meer dan anderen, vindt de bestuursvoorzitter van Berenschot. ‘Achteraf zie je een patroon – hij staat bijvoorbeeld wel heel vaak op foto’s. Maar de wijze waarop hij zichzelf presenteerde, week niet echt af van die een gemiddelde wethouder aan de frontlinie’, zegt Camps.

De ontmaskering begon bij de werknemers. Een personeelsenquête toonde dat niemand hem nog vertrouwde of geloofde. Zij merkten dat de verhalen op de website van Krielen al te doorzichtig waren. Een avondje googelen en ze konden een voor een worden doorgeprikt.

Maar de cv-kwestie overschaduwt nu de echte problemen, vindt Heijmen. De raad van commissarissen hield zich doof voor de klachten en hield de directeur extreem lang de hand boven het hoofd, zegt hij. Hij hoopt dat onderzoek antwoord geeft op de vraag waarom.