Iedereen mee met Circus Wilders

Zeker vijftig journalisten vlogen met Wilders mee naar Londen, om te zien hoe de PVV-leider zou worden geweigerd.

‘Vijfenveertig, misschien zesenveertig seconden’ duurde naar eigen zeggen het gesprekje dat Geert Wilders donderdagmiddag voerde met immigratieambtenaren op het Londense vliegveld Heathrow. ‘U bent aangehouden. Geef ons uw paspoort. U mag het land niet binnen.’ Ruim twee uur later dook Wilders weer op, in het vliegtuig terug naar Amsterdam.

Tot zover de feiten. Kaal, en eigenlijk nog oud ook. Want al dinsdag was dit te voorspellen, toen het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken Wilders liet weten dat hij niet welkom was om donderdagmiddag zijn film Fitna te vertonen in het Hogerhuis.

Mediagebeurtenis
Maar tezelfdertijd was het bezoek een mediagebeurtenis van de eerste orde. Het is uniek dat een EU-lidstaat een parlementariër uit een andere lidstaat de toegang weigert. Het Nederlandse parlement nam het niet, uit principe dan wel door schade en schande wijs geworden (‘daar gáát Wilders’ zeteltal weer omhoog’), en wees de weigering eenstemmig af. En Wilders zou Wilders niet zijn als hij niet onmiddellijk vol voor de confrontatie zou kiezen.

Vandaar dat hij donderdag in een vliegtuig naar Londen zat, met achter hem zeker vijftig journalisten. Teletekst volgde hem op de voet. Wilders opgestegen. Wilders geland. Vanaf Heathrow werd live verslag gedaan in zeker vier talen. Wilders in hokje. Wilders nog steeds in hokje. Na een halfuurtje begonnen de journalisten elkaar maar te interviewen.

Dompteur
Was dit nou Circus Wilders, met Geert als briljante dompteur?

‘Nee’, bezwoer de PVV-leider. ‘Dit was géén berekening. Ik kreeg dinsdag tijdens het vragenuurtje dat laffe briefje van die Britse ambassadeur. Ik heb me diezelfde seconde omgedraaid naar partijgenoot Bosma en gezegd: ik ga tóch.

‘Het lijkt misschien of ik met de golven meega en dan het maximale eruit probeer te halen. Maar ik zie mezelf toch echt meer als degene die de golven zelf creëert, dan dat ik erop meebeweeg. Dat bevel tot vervolging van het hof overkwam me. Dit overkwam me ook. Ik heb dit zeer zeker niet gewild.

‘Ik zat ook echt niet lekker te genieten in dat vliegtuig. Ik wist niet wat er zou komen. Misschien zetten ze me wel vast. Ik deed dit, omdat ik dat Britse besluit zo laf vond en wilde laten zien dat ik strijdvaardig ben.’

Daarmee zette hij opnieuw een dynamiek in beweging waaraan kennelijk niemand zich kan onttrekken. Er bestond voelbare tegenzin bij de pers, maar ze waren er weer allemaal. Ze vonden het eigenlijk onzin, maar nog vóór de lampjes van de veiligheidsgordels waren gedoofd, stormden er zeker twintig mensen door het gangpad naar voren.

Ambivalentie
Ze weerspiegelen daarmee de ambivalentie bij het publiek. De andere passagiers reageerden spottend of ronduit geïrriteerd op alle gedoe. Waar was die pers toch mee bezig? Maar bij terugkomst in Nederland meldde Radio 1 dat luisteraars boven aan de ranglijst van het interessantste nieuws hadden gezet: Circus Wilders in Londen.