Vechten voor de klompenkerk

De kerk werd al eens met succes gekraakt en nieuwe acties zijn verre van uitgesloten. Het gebeurt zelden dat woedende parochianen alle middelen aangrijpen om hun met sluiting bedreigde kerk open te houden, tegen de wens van het parochiebestuur en het bisdom in.

Het broeit al geruime tijd in de katholieke geloofsgemeenschap in Beverwijk. Na jaren van onzekerheid hakte bisschop Jos Punt van het bisdom Haarlem-Amsterdam deze week de knoop door: de kerk Onze Lieve Vrouw van Goede Raad gaat definitief dicht en wel snel. Volgende week woensdag nog een vesperviering en dat was het dan voor de uit 1915 daterende kerk, een rijksmonument.

Dat zullen we nog wel eens zien, dacht een groep parochianen die eerder dit jaar vergrendeling van de kerk en een aantal bijgebouwen ongedaan wist te maken. Daar moest wel het een en ander voor worden gesloopt. ‘Ze noemen ons straatvechters’, zegt Simon van Rookhuizen, oud-penningmeester van het kerkbestuur. Zijn vrouw Bets houdt het liever op het meer neutrale ‘bezetters’.

‘Welkom in de klompenkerk’, zegt Van Rookhuizen, een 72-jarige gepensioneerde administrateur, als hij deze middag een rondleiding geeft door de Goede Raadkerk. Bij een Mariabeeld staan behalve de vertrouwde kaarsen demonstratief enkele paren klompen opgesteld. Boodschap: dit is de kerk voor de gewone man. Van Rookhuizen: ‘Ooit met dubbeltjes en kwartjes tot stand gebracht door boeren en tuinders.’

Héél anders, kortom, dan die andere monumentale katholieke kerk in Beverwijk, de Heilige Agathakerk, ook wel bekend als de Koepelkerk. Die ligt amper een kilometer verderop, pal aan dé winkelstraat van Beverwijk. ‘Middenstanders- en witteboordenkerk’, mompelt Van Rookhuizen. ‘Die lui daar geven geen dubbeltje aan de kerk.’

Zie hier wat de boze parochianen van de Goede Raadkerk zo furieus maakt. Vijftien jaar geleden, van teruglopend kerkbezoek was al lange tijd sprake, dreigde de Agathakerk de deuren te moeten sluiten. Maar het overkoepelende kerkbestuur koos wel voor behoud van de Agatha. Op de Goede Raadkerken liet het bestuur in de woorden Van Rookhuizen ‘een sterfhuisconstructie’ los. ‘Wij waren een kerk zonder schuld en in de Agatha werden miljoenen gepompt.’

Ja, voor de Goede Raad werd ook eens een paar ton vrijgemaakt, mokt Van Rookhuizen. ‘Maar het grootste deel daarvan werd door meneer pastoor in een opknapbeurt van zijn eigen pastorie gestoken.’

Vorig jaar mochten in de Goede Raadkerk een paar maanden geen missen worden gevierd. Om te kijken of parochianen dan naar de Agatha zouden gaan. Van Rookhuizen: ‘Mooi niet. Na protesten zijn we dit jaar afgescheept met twee missen per maand, waarvan één op zaterdagavond. Dat noem ik een sterfhuisconstructie.’

Nu bisschop Punt deze week na lang wikken en wegen heeft ingestemd met sluiting, zijn de actievoerders ogenblikkelijk met een geldinzamelingsactie begonnen. Van Rookhuizen: ‘We geven niet zomaar op.’

In afgeslankte vorm kan de Goede Raadkerk nog wel degelijk een functie hebben, vinden de boze parochianen. Van Rookhuizen: ‘Drie weken geleden, toen onze oude pastoor zijn 50-jarige verbintenis met onze kerk vierde, zaten hier vijfhonderd man!’

‘Ik begrijp de emoties van de parochianen heel goed’, reageert kapelaan Nico Kerssens. ‘Ik heb woensdagavond nog de rozenkrans met ze gebeden. Maar de geloofsgemeenschap is te klein geworden voor twee van die enorme kerken. De naam Beverwijk stamt weliswaar af van het begrip bedevaart, maar ook hier is het kerkbezoek dalende.’

Wees niet bevreesd, luidt het advies van de kapelaan, ‘de Goede Raad is een rijksmonument en zal blijven staan. We maken er geen tapijthal van. De nieuwe koper zal met een maatschappelijk relevante bestemming moeten komen.’

In die woorden vinden de actievoerders geen troost. De strijd gaat voort. Als binnenkort het zogeheten ‘decreet tot onttrekking aan de eredienst’ is uitgevaardigd, wordt bezwaar aangetekend bij de bisschop. Van Rookhuizen: ‘Desnoods stappen we naar de paus.’