Thuiszorgklant straks gedwongen in tehuis

Thuiszorginstellingen zijn vorig jaar ernstig in de problemen gekomen. Als de omstandigheden niet verbeteren, zal in sommige regio’s straks geen thuiszorg meer kunnen worden geboden en zijn cliënten straks aangewezen op verblijf in een instelling....

‘De signalen dat het slecht ging waren bij ons al langer bekend. Het sterkt ons alleen maar dat nu ook een onafhankelijke partij heeft becijferd hoe belabberd we ervoor staan.’

Volgens accountant Frank van Kommer van PwC werken de instellingen met ‘structureel verliesgevende tarieven’. Zonder maatregelen zijn er faillissementen in aantocht’, aldus Kommer in het FD. Volgens Kommer, die 71 bedrijven heeft doorgelicht, staat 60 procent van de thuiszorginstellingen in het rood. Gemiddeld gaat het om een verlies van 0,6 procent op de omzet, terwijl de omzet eerder met 1 a 2 procent per jaar toenam.

De thuiszorg wordt volgens Actiz-directeur Koster ‘van drie kanten in de tang genomen’: de gemeenten, het Rijk en de zorgkantoren. De laatste twee partijen zetten de instellingen stelselmatig onder druk met kortingen op de tarieven in de thuiszorg en scherpe prijsonderhandelingen.

Volgens de thuiszorginstellingen hebben gemeenten die sinds 2007 via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) verantwoordelijk zijn voor de huishoudelijke zorg, de zorg voor veel te lage tarieven aanbesteed. Hierdoor zijn de instellingen in de problemen gekomen. Enkele maanden geleden bleek dat gemeenten 200 miljoen euro hebben overgehouden op hun budget van 1 miljard dat voor huishoudelijke verzorging was gereserveerd.

Onlangs heeft staatssecretaris Bussemaker een wetswijziging ingediend om te zorgen dat de klant kan kiezen tussen een goedkope alfahulp en een huishoudelijke hulp via een thuiszorgorganisatie. Voorwaarde is dat gemeenten hun tarieven dusdanig verhogen dat de thuiszorginstellingen deze mensen weer in dienst kunnen nemen. Koster heeft echter weinig vertrouwen dat dit gebeurt. ‘Voor 14 of 15 euro kun je niemand in loondienst nemen. Ik zie nog geen signalen dat gemeenten zich hiervan bewust zijn.’

Volgens Koster overweegt een aantal thuiszorginstellingen al niet mee te dingen bij de volgende aanbestedingsronde. ‘Als er niet voldoende andere aanbieders zijn, betekent dit dat er geen thuiszorg meer is in zo’n regio. Mensen moeten dan gedwongen naar een dure instelling. Dat is het paard achter de wagen spannen.’