Ziekenhuis: temperen topsalaris is lastig

Het lijstje met naderende salarisverlagingen van bestuurders in de semi-publieke sector wordt gestaag langer. Na toezichthouder AFM, de Publieke Omroep en luchthaven Schiphol gaat nu ook een reeks van ziekenhuizen snijden in hun salarissen.

Tenminste, dat is het geval als de sector haar eigen voornemens serieus neemt. Twintig van de honderd grootste zorginstellingen betalen hun directeur op dit moment meer dan het voorgestelde maximum bruto jaarsalaris van 220 duizend euro, blijkt uit een inventarisatie door De Volkskrant.

Als de nieuwe maximumnorm ingang vindt – daarover wordt volgende week in de Tweede Kamer gedebatteerd – zullen de zorginstellingen een groot aantal salarissen moeten inperken. Een deel van het parlement vindt dat de Balkenendenorm van 176 duizend euro voor álle zorginstellingen zou moeten gelden. Op dit moment krijgen zestig van de honderd directeuren meer betaald dan de premier.

Neem Philadelphia Zorg. Frits Brink, de voorzitter van de Raad van Bestuur van deze landelijk opererende stichting voor gehandicaptenzorg verdiende in 2007 een bruto salaris van 243 duizend euro – 23 duizend euro meer dan het voorgestelde maximum, en bijna 70 duizend euro boven ‘Balkenende.’

Gaat Brink, die inmiddels ook zitting heeft genomen in de Raad van Bestuur van de overkoepelende zorggigant Espria salaris inleveren? ‘Het gemeenschappelijke voorstel van de branche-organisaties NVZD en NVTZ wordt voorgelegd aan de leden. Die zullen het bestuderen en dan pas kunnen we reageren,’ is alles wat een woordvoerder daarover kwijt wil.

De leiding van Ipse De Bruggen, een andere, recent gefuseerde zorginstelling voor gehandicapten in Zuid-Holland is veel stelliger. In 2007 ontving interim-bestuursvoorzitter Adriaan van Belzen van het toen nog zelfstandige De Bruggen 287 duizend euro. ‘Dat was een honorarium voor een tijdelijke klus,’ zegt een woordvoerster. ‘We zijn inmiddels gefuseerd. De huidige voorzitter is gewoon in dienst en houdt zich aan de normen. Daar hecht hij zeer aan.’

Veel zorginstellingen vinden dat een weinig aanlokkelijk perspectief. Het openbreken van bestaande arbeidscontracten is vrijwel onmogelijk, redeneren zij. En de salarissen die momenteel betaald worden, waren ooit noodzakelijk om geschikte kandidaten te vinden.

Dat is ook het verhaal van het Haga Ziekenhuis in Den Haag. Directeur Chiel Huffmeijer, die in 2007 bruto 235 duizend euro verdiende, kwam daar in dienst toen het gefuseerde ziekenhuis in de problemen zat. ‘De zorgelijke situatie vroeg destijds om een zwaar gekwalificeerde bestuurder, voor wie een behoorlijk afbreukrisico gold. Een hogere honorering was dan ook alleszins te billijken. Het salaris is door de tijd geïndexeerd en het zou niet rechtvaardig dit nu terug te draaien,’ zegt een woordvoerder.

Op de werkvloer heerst vaak een heel ander sentiment. Niet zozeer onder de doktoren en medisch specialisten, die in sommige gevallen meer verdienen dan de bestuursvoorzitter het ziekenhuis waar zij werken. Maar wel onder verplegers en het personeel in bijvoorbeeld de gehandicaptenzorg en de psychiatrie. Die spiegelen zich aan de situatie in de thuiszorg. Daar zijn de gevolg van de marktwerking in de gezondheidszorg vanuit het personeel bezien hoekig: de salarissen van de thuiszorgdirecteuren zijn fors gestegen, terwijl de arbeidsvoorwaarden van het thuiszorgpersoneel onder druk staan.

Bekijk de complete lijst van de zorginstellingen