Levend aas

De Nederlandse regering haalde vorige week vreselijk bakzeil. Maar veel aandacht trok het niet. De regering, en in het bijzonder landbouwminister Van Aartsen, wilde de Visserijwet wijzigen....

Alleen de Eerste Kamer moest nog ja zeggen. Die zei nee. En dat betekent dat hengelaars met levend aas mogen vissen. De nieuwe Visserijwet had dat willen verbieden.

Hengelen met een levend visje aan de haak. Het visje zwemt met de haak in de rug of door de kaken voor z'n leven, maar komt niet verder dan het vissnoer toelaat. Een grotere vis hapt in het visje en hapt in de haak. Beet.

Als het lukt. Meestal zijn er veel visjes nodig voor er een enkele keer een grotere bijt. Soms vang je niks. De aasvisjes aan de haak doen het na een tijdje niet meer, ze raken uitgeput, worden losgemaakt en weggegooid om in vrijheid te sterven als ze nog niet dood zijn.

Het gekste aan de bezigheid die hengelsport genoemd wordt, is dat hengelaars niet opeten wat ze vangen. Nee, ze gruwen er van. Ze gooien verminkte vissen en visjes terug.

De Visserijwet had dan ook veel beter in die richting gewijzigd kunnen worden: alles wat de hengelaar vangt moet hij zelf opeten. Verplicht! Geen hengelaar meer te vinden langs de waterkant, behalve een enkele stroper die zoetwatervisjes weet te waarderen.

Wij van het culinair laboratorium kochten in de hengelsportzaak voor nog geen twee tientjes een kruisnet, ook wel totebel genoemd. Elke hengelwinkel verkoopt ze. Het is verboden om met een kruisnet te vissen, maar het gaat machtig mooi en het doet geen visje pijn.

Het vierkante platte net, dat door beugels strak gespannen blijft, moet aan een touw tot op de bodem van het water zakken. Rustig wachten en dan met een klein rukje ophijsen. Op het net liggen de visjes onbeschadigd voor het uitzoeken.

De beste plekken om op deze manier te vissen zijn sluiskolken (mag niet!). Het beste water om culinair te vissen zijn de ringvaarten van de Noord- en Zuidhollandse polders. De vissen kunnen heel verschillend smaken, die uit het schone boezemwater smaken het best. Waarschijnlijk zijn het vooral voorntjes die op het net mee omhoog komen. Een veronachtzaamd visje dat het meest voorkomt in het Nederlandse zoete water.

Pak van het net de vis of de vissen die u denkt te kunnen opeten en laat het net weer zakken om de andere vissen onbeschadigd terug te zetten. De vissen die u houdt onmiddellijk doden. Dus niet martelen, zoals dat gewoonlijk gebeurt en mag van de wet. Steek een priem dwars door de kop van de vis, vlak boven de ogen of tussen de ogen. Dan is het beestje meteen dood.

Er zijn meer razendsnelle manieren van doden en huiver niet zo: uw tartaartje is omgebrachte koe en dat ging ook op zo'n manier. Een volgende keer in deze rubriek het bereiden van zoetwatervis. Nodig: een scherp mes, zout, een vuurtje.

Wouter Klootwijk