Seks en het downsyndroom: een lastige combinatie

YO TAMBIEN..

Pablo Pineda is een fenomeen in Spanje. Hij rondde een universitaire opleiding af en vond een goede baan – geen geringe prestatie voor iemand met het syndroom van Down. In een interview voor de Spaanse televisie zei hij een paar jaar geleden: ‘Vooroordelen over mensen met downsyndroom? Daar zou je een boek over kunnen maken.’

Of een film, moeten Antonio Naharro en Álvaro Pastor gedacht hebben. De twee schreven het scenario van hun eerste speelfilm speciaal voor Pineda. Het vergde wat overredingskracht om de onderwijsspecialist zijn debuut te laten maken als acteur, maar gelukkig stemde Pineda toe. Niemand anders dan hij had de rol kunnen spelen van Daniel, een 34-jarige ambtenaar die hopeloos verliefd wordt op een vrouwelijke collega.

Daniel is het gewend tegen vooroordelen aan te lopen. Hij reageert erop met humor. Wanneer zijn nieuwe collega Laura hem als een kind behandelt, laat hij haar in de waan dat hij niet zelf zijn veters kan strikken – net zolang tot het moment gekomen is om haar op haar nummer te zetten.

Met zijn verliefdheid weet Daniel minder goed raad. Daar hebben zijn ouders, die hun zoon op intellectueel gebied altijd tot het uiterste stimuleerden, hem niet op voorbereid. Seks en het downsyndroom – het is een lastige combinatie, zeker als de omgeving er niets van wil weten. Daniel wordt geacht zijn gevoelens te onderdrukken.

Yo, también laat zonder veel omhaal zien dat Daniel nooit normaal zal worden bevonden, hoeveel diploma’s hij ook op zak heeft. Romantiek kan hij op zijn buik schrijven, zeker als hij verliefd blijft worden op vrouwen zonder downsyndroom. Dat tussen hem en Laura (Lola Dueñas) toch een veelbelovende vriendschap ontstaat, is al meer dan hij mag verwachten.

Het scenario is niet altijd even subtiel. Daniel is niet zomaar slim, maar een fijnproever tussen barbaren; Laura’s problemen worden plompverloren aan een traumatisch verleden opgehangen. Ook de verklaring voor Daniels succes is eenzijdig en gaat voorbij aan de onvermijdelijke verschillen in aanleg van mensen met Down.

Toch verdient de film lof. Het is de verdienste van Naharro (die ook de rol van Daniels broer speelt) en Pastor dat hun speelfilmdebuut niet sentimenteel of halfhartig is geworden. Yo, también, winnaar van de publieksprijs op het afgelopen filmfestival Rotterdam, is integer, humoristisch en pijnlijk openhartig.