Bioloog: visstand stort in

Er moet haast worden gemaakt met het oprichten van zeereservaten. Anders gaat het fout met de visstand, die zwaar te lijden heeft onder overbevissing.

Dat zegt Daniel Pauly, visserijbioloog aan de University of British Columbia in Vancouver, Canada. Hij kreeg dit jaar een eredoctoraat aan de Wageningen Universiteit.

Nu is 0,7 procent van de wereldzeeën beschermd. Dit areaal groeit met 5 procent per jaar. ‘Dat zal de vis niet redden, want de visserij groeit harder’, aldus Pauly.

Na Greenpeace, dat onlangs demonstratief granietblokken in de Noordzee dumpte, pleitte deze week ook het Nederlandse Planbureau voor de Leefomgeving voor het sneller realiseren van beschermde gebieden in de Noordzee. Minister Verburg van Landbouw werkt hieraan.

De helft van de wereldwijde zeevispopulaties is volgens Pauly overbevist, een kwart al ingestort. Van grote vissen als kabeljauw en tonijn is 90 procent weg. Vissers moeten voortdurend op zoek naar nieuwe visgronden en soorten.

Zeereservaten moeten wereldwijd worden ingesteld, zegt Pauly. Volgens hem hoeft dat niet ingewikkeld te zijn, want 40 procent van de oceanen en 90 procent van de productieve visgronden bevinden zich binnen de 200 mijlszones van naties. Instelling kan via nationale jurisdictie.

Pauly wil de huidige situatie (vissen mag, tenzij) omdraaien. ‘We moeten de oceanen sluiten voor visserij, behalve in gebieden waar we het toestaan. Net zoals bij de jacht. Vissers betalen dan pacht.’

Hij trekt een parallel met de grote zoogdieren van de Afrikaanse savanne. ‘De giraf en de olifant zijn er nog omdat wij willen dat ze er zijn. Voor kabeljauw en tonijn moeten we zo’n besluit ook nemen, anders gaan ze er onherroepelijk aan.’