DDT mag weer tegen malaria

Het eens zo verguisde bestrijdingsmiddel DDT krijgt een nieuwe kans. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) beveelt het middel sindskort aan in de strijd tegen malaria....

In de jaren zeventig kreeg DDT vooral een slechte naam door massale toepassing in de landbouw, waardoor het zich ophoopte in de voedselketen en ook hogere dieren aantastte. Bekend is dat roofvogels bij hoge DDT-concentraties zwakke eierschalen produceren, waardoor ze zich niet meer kunnen voorplanten. Ook voor de gezondheid van de mens werd gevreesd.

In 1962 werd het middel voor de milieubeweging een symbool van de gewetenloze aantasting van het milieu na publicatie van het boek Silent Spring van Rachel Carsson.

Veel van die vrees was echter onterecht, menen malaria-experts die eerder deze week bij de WHO vergaderden. ‘We hebben behoefte aan een standpunt dat op wetenschappelijke gegevens berust’, zei het hoofd van de malariabestrijding van de WHO, dr. Aarata Kochi.

Per saldo wegen de bekende bezwaren volgens de experts niet op tegen de ongekende effectiviteit van DDT, dat als geen ander middel malariamuggen uitschakelt.

In Nederland werd DDT, dat na de Tweede Wereldoorlog door de Amerikanen werd geïntroduceerd, in 1973 verboden. In 1996 besloot Zuid-Afrika als een van de laatste gebruikers onder druk van het Wereld Natuurfonds te stoppen. Wereldwijd blijft malaria echter een probleem dat miljoenen slachtoffers maakt en nog veel meer mensen levenslang ziek maakt.

Milieubeschermers staan argwanend tegenover de herintroductie van DDT, zoals bijvoorbeeld in 2000 in Zuid-Afrika en nu op voorspraak van de WHO ook in VN-vluchtelingenkampen. Dat is vooral een kwestie van geld, zegt hoogleraar milieukunde Lucas Reijnders zaterdag in de Volkskrant. Volgens hem volgt de WHO met de herintroductie van DDT de weg van de minste weerstand. Hij bepleit investeringen in minder schadelijke alternatieven als het duurdere pyrethrine.

Zaterdag in Kennis: DDT laat zich niet verdrijven