Nieuwe speculaties over koude kernfusie

Op het voorjaarscongres van de American Chemical Society in Salt Lake City zijn maandag metingen gepresenteerd die suggereren dat bij sommige elektrochemische reacties neutronen vrijkomen....

De presentatie, door Pamela Mosier-Boss van het SPAWAR-wapenlab in San Diego, viel samen met de twintigste verjaardag van de geruchtmakende persconferentie in maart 1989, ook in Salt Lake City, waar Stanley Pons en Martin Fleischman bekend maakten dat ze kernfusie tot stand hadden gebracht in een bekerglas met zwaar water.

Normaal is voor kernfusie, het versmelten van lichte atoomkernen, enorme temperatuur en druk nodig. De fusie in een bekerglas leek even een nieuwe energiebron te kunnen worden.

Na een korte hype bleek destijds dat de twee onderzoekers hun gegevens niet hard konden maken. Andere teams slaagden er niet in met vergelijkbare opstellingen neutronen aan te tonen, de aanwijzing voor kernreacties. Algemeen werd sindsdien aangenomen dat Fleischman en Pons een fout hadden gemaakt, al dan niet bewust.

Her en der in de wereld bleven groepen onderzoekers zoeken naar serieuze aanwijzingen voor koude kernfusie, doorgaans zonder dat hun resultaten erg serieus werden genomen.

In het nieuwe experiment vinden de onderzoekers drievoudige sporen in het gevoelige plastic CR-39. Dat is in de buurt geweest van een experiment waarbij een elektrische stroom wordt gevoerd door een oplossing in zwaar water van palladium- en lithiumchloride tussen elektrodes van goud. Daarbij slaan paladium en deuterium neer op een van beide elektrodes.

Volgens deskundigen zijn de gevonden sporen in het plastic een goede aanwijzing voor de inslag van energieke neutronen, die een koolstofatoom kapot maken. Daardoor ontstaan drie sporen vanuit een bepaald punt. De metingen zijn enkele maanden geleden al gepubliceerd in het vooraanstaande blad Naturwissenschaften.

De nieuwe interpretatie dat het hier om aanwijzingen voor kernfusie gaat, zijn in Salt Lake City met veel meer reserves ontvangen. Volgens de onderzoekers worden in het neerslaande paladium deuteriumkernen bijeen gedreven tot ze fuseren. Volgens kernfysici is er geen enkel chemisch mechanisme dat daarvoor voldoende energie kan leveren.