Luchthaven Haïti kan aanvoer hulp niet aan

Vier glimmende laptops staan keurig opgesteld aan de rand van de airstrip. Daarvoor hypermoderne zonnepanelen, daarachter een Amerikaanse vlag.

‘Liever geen foto’s’, zegt Tom van het Amerikaanse State Department. Waar deze bizarre opstelling bij het beschadigde gebouw van de Haïtiaanse luchthaven Toussaint Louverture voor dient, wil hij wel vertellen: ‘Om Amerikaanse staatsburgers te registreren, en naar de VS te repatriëren.’

Aan de grond

Dat dit een verre van vlekkeloze operatie is, blijkt uit de vele vliegtuigen die vrijdag aan de grond blijven staan. Maar ook uit de talloze toestellen die hoog in de lucht doelloos rondjes draaien totdat ze toestemming krijgen om te landen.

De luchthaven van de Haïtiaanse hoofdstad Port-au-Prince kan de aanvoer van hulpgoederen en de evacuatie van mensen die het getroffen gebied willen verlaten, slecht combineren.

Toch lijkt het de Amerikanen beter te vergaan dan de honderden Haïtianen en andere buitenlanders die het land eveneens willen verlaten. Neem Fauston Vilmé uit Guadeloupe die met zijn vrouw, twee kinderen en tientallen landgenoten wacht op een toestel naar huis. ‘Drie dagen wachten we hier al, dag en nacht. Geen informatie, geen eten en drinken, alleen elke keer de vage belofte dat we gaan vertrekken. Maar elke keer als lijkt dat we wegkunnen, gaat het op het allerlaatste moment niet door omdat het te druk zou zijn in de lucht.’

Helikopters

Overvliegende helikopters lijken de drukte te bevestigen. Maar dat is schijn, aldus Vilmé’s echtgenote Marie-Josée. ‘Het is alleen te druk in de lucht voor ons’, foetert ze. ‘De Amerikanen gaan hier wel met tientallen weg.’ Even later vertrekt inderdaad een toestel vol Amerikanen.

‘Waar we heen gaan, krijgen we niet te horen’, zeggen enkele passagiers. ‘Pas in de VS horen wij hoe wij thuis zullen komen.’

Werkeloos

Is het in het Haïtiaanse luchtruim chaotisch, op de grond is het niet veel beter. Colombiaanse VN-militairen van de stabilisatiemacht Minustah zitten werkeloos op grote zakken rijst en graan. Dertien uur geleden hebben ze deze uit een vliegtuig gelost, maar de hulpgoederen over land naar de behoeftige Haïtianen in de stad vervoeren, lukt niet. VN-militair José: ‘Buiten het vliegveld staan honderden trucks gewoon stil. Ze komen er niet door of worden tegengehouden.’

Door wie? ‘De Amerikanen. Hun prioriteit ligt bij het repatriëren van hun staatsburgers. Daarna zijn de hulpgoederen aan de beurt.’