Peking wist van problemen melkpoeder

De Chinese autoriteiten wisten al voor de Olympische Spelen dat er ernstige problemen waren. Ze verzwegen de kwestie om een schandaal te voorkomen.

Dat blijkt uit informatie van Chinese journalisten, die al in juli klachten van het publiek over de vuile melk kregen. ‘We hadden eind juli gehoord dat er in Wuhan meer dan twintig baby’s in het ziekenhuis waren opgenomen vanwege nierstenen, nadat ze poedermelk van de firma Sanlu hadden gedronken’, aldus een redacteur van Zuidelijk Weekend, een krant uit de regio Hongkong die bekend staat als een van de meer kritische staatskranten.

‘Maar om redenen die iedereen kent, waren we niet in staat de zaak te onderzoeken – omdat er overal harmonie diende te zijn’.

Harmonie is een codewoord voor richtlijnen van de centrale propagandadienst in Peking dat er geen onwelriekende affaires in het nieuws mochten komen rond de Olympische Spelen.

‘Ik voelde me schuldig en verslagen. We konden alleen maar wachten en wachten, en in elk geval bekenden waarschuwen dat ze geen Sanlu melkpoeder meer moesten gebruiken’.

Volgens de redacteur heeft Sanlu, een van de grote zuivelconcerns van China met hechte banden met staat en partij, zijn machtige netwerk gebruikt om media die in juli al lucht hadden gekregen, van de affaire het zwijgen op te leggen.

Ook doktoren in betrokken ziekenhuizen werden onder druk gezet om de zaak onder de hoed te houden. Enkele ouders zouden zelfs zijn afgekocht met een partij melkproducten van de firma.

De onderdrukking van het slechte nieuws over de Chinese melk doet denken aan de manier waarop de autoriteiten enkele jaren geleden het uitbreken van de SARS-epidemie aanvankelijk verzwegen. Na die episode, die een smet op de betrouwbaarheid van de Chinese regering wierp, bezwoer Peking de buitenwereld dat zoiets nooit meer zou gebeuren.

Pas op 13 september, ruim twee weken na de sluiting van de als ‘uiterst succesvol’ geafficheerde Spelen, bracht het staatspersbureau Nieuw China de zaak naar buiten. Peking verordonneerde dat andere staatsmedia geen eigen nieuwsgaring over de kwestie mochten doen, en zich moesten beperken tot de kopij van het centrale persbureau.