In verlaten Tyrus valt niemand Hezbollah af

Geen ziel is meer op straat te zien in Tyrus in Zuid-Libanon. Hoewel de havenstad geen Hezbollah-bolwerk is, blijft de sympathie voor de beweging opvallend groot....

Deze oude havenstad ligt er steeds meer verlaten bij, zelfs rond de groentemarkt is geen ziel meer te zien. . De afgelopen dagen zijn tienduizenden mensen weggestroomd, na hardnekkige berichten over een grootscheeps Israëlisch offensief, uit wat tot voor kort een relatief veilige haven leek in het zwaar getroffen Zuid-Libanon.

Toch blijven nog veel mensen achter, meer dan elders. Ten eerste de Palestijnen. Tussen de veertig- en vijftigduizend Palestijnen wonen in en om Tyrus ‘omdat ze nergens anders welkom zijn’, zegt een woordvoerder van het Internationale Rode Kruis. Van de Libanezen blijven ruim 25 duizend van de tachtigduizend achter.

‘We zijn gisteren, als voorzorgsmaatregel, begonnen met het uitdelen van noodvoedselpakketten’, zegt de Rode Kruis-woordvoerder. ‘Voor het geval dat Israël echt de stad gaat belegeren’.

In de openingsdagen van de huidige gevechtsronde stroomden tienduizenden vluchtelingen naar Tyrus, 20 kilometer ten noorden van Israël. De stad was relatief veilig, hoewel bij een aanval in de eerste week tien burgers omkwamen. Israël zegt dat vanuit de omgeving van Tyrus raketten worden afgeschoten en dat Hezbollah in de stad opereert.

Maar de shi’itische Amal-beweging, die de politiek in de stad domineert, ontkent dat. ‘Hezbollah weet dat het een groot probleem heeft als het hiervandaan schiet’, zegt Hasan Dbouk, een gemeenteraadslid voor Amal.

De invloed van Hezbollah in Tyrus, waar de beweging toch nooit een meerderheid genoot, was de afgelopen jaren aan het afnemen, zeggen Dbouk en zijn partijgenoten. Mohammed Al-Husseini, de zoon van de burgermeester, zegt dat het ‘de aard’ van Hezbollah is om oorlog te voeren. Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen, in 2004, haalden Hezbollah en zijn bondgenoten slechts 15 procent van de stemmen.

De twee shi’itische partijen, het fundamentalistische Hezbollah en het meer seculiere Amal, hebben op nationaal niveau zeer nauwe banden. Amal-leider Nabih Berri, die de hoogste post bekleedt die gereserveerd is voor shi’ieten, voorzitter van het parlement, fungeert sinds het begin van de crisis als aanspreekpunt voor de ondergedoken Hezbollah-leiders.

Hezbollah kwam voort uit Amal, na de Israëlische invasie van 1982, toen het zich afsplitste onder invloed van de Iraanse Islamitische revolutie. Hoewel de beweging pas in 1985 formeel werd opgericht, wordt gezegd dat leden al in 1983 zelfmoordaanslagen uitvoerden, onder andere op de Amerikaanse, Franse en Israëlische troepen in Libanon waarbij honderden soldaten werden gedood. Amal zou nu hebben gezegd aan de zijde van Hezbollah te zullen strijden om het land te verdedigen.

Maar Dbouk probeert het aandeel van Amal in de strijd te minimaliseren. De beweging heeft zelf geen militie meer. ‘We hebben alleen maar lichte wapens, kalasjnikov-geweren, zoals iedere Libanese burger.’

Maar de dorpen waar Amal heerst in de omgeving van Tyrus, zoals Kana en Srifa, hebben zwaar te lijden onder de Israëlische aanvallen. En Hezbollah gaat zeker door met het afvuren van raketten uit de buurt van deze dorpen en vanaf locaties vlakbij de stad.

Niemand zal Hezbollah echter afvallen zolang er gevochten wordt. Dbouk wil alleen kwijt dat de ontvoering van de Israëlische soldaten door Hezbollah ‘nog geen reden is een heel land te verwoesten.’

Hezbollah-woordvoerder sjeik Ahmad Murad betoogt dat de beweging alleen maar meer populair is geworden door de strijd. ‘Iedereen steunt nu het islamitische verzet. Niet alleen in Libanon maar in de hele Arabische wereld.’

Maar in een van de restaurants die nog open zijn in de oude vissershaven, in de christelijke wijk, wil een man wel kwijt dat hij kwaad is op Hezbollah. Hij is zelf een shi’iet. De hele stad is woedend op ze, roept hij.