Brits peutermoordtrauma draait uit op zelfdoding

Scott Bradley kon er niet langer tegen. Maandenlang was de 36-jarige inwoner van het Schotse dorpje Garlieston ten onrechte aangezien voor een van de twee jongens die 19 jaar geleden in Liverpool de peuter Jamie Bulger vermoordden. Vorige week maakte hij een einde aan zijn leven.

De moord op de 2 jaar oude James Patrick Bulger is een groot Brits trauma. Vanaf de dag dat de 10-jarige Robert Thompson samen met zijn even oude vriendje Jon Venables de peuter, na hem te hebben gemarteld, op een spoorlijn hadden gelegd, leven er gevoelens van verontwaardiging, onbegrip en vooral van wraak. De twee werden veroordeeld tot acht jaar cel en kwamen in 2001 vrij, met een nieuwe identiteit.

Sindsdien bestaat er bij de Britten, zeker onder lezers van de schandaalkranten, interesse voor de handel en wandel van het duo. Van Venables is bekend dat hij is teruggekeerd naar Liverpool. Inmiddels zou hij weer in de gevangenis zitten, naar verluidt wegens bezit van kinderporno. Waar Thompson uithangt, is een raadsel.

'Village of the Damned'
De toneelschrijver Des Dillon heeft een script over hem geschreven, dat wellicht leidt tot een Hollywood-productie. In dat verhaal, Village of the Damned, is Thompson een nieuw leven begonnen in een slaperig en afgelegen dorpje aan de Schotse westkust. Al snel werd het verband gelegd met Garlieston. Dat is immers de woonplaats van Dillon. En van Scott Bradley dus, die zeven jaar geleden naar Schotland verhuisde om een nieuw leven te beginnen na de nodige aanvaringen met het gezag.

Bij dorpelingen begon de overtuiging te leven dat deze man in werkelijkheid Thompson was, hoewel hij zeven jaar ouder is dan de moordenaar en een volwassen dochter heeft. Dat Bradley in juni de publiciteit opzocht om zijn onschuld te bepleiten, maakte de situatie er slechts erger op. De dorpelingen bleven heilig in zijn schuld geloven.

Bradley verloor zijn baan en kon met geen mogelijkheid iets nieuws vinden. Vrijwel dagelijks kreeg hij te maken met valse aantijgingen.

De zaak doet in de verte denken aan de klopjacht twaalf jaar geleden in Portsmouth op vermeende pedofielen. Rond dezelfde tijd werd in Newport de praktijk van een kinderarts beklad door mensen die het verschil niet kenden tussen een pediater en een pedofiel.