Indonesisch dorp teert op wonderkind

Zelfs Ponari moet naar school. Hij is al drie weken niet geweest, en deze maandag wordt het hoog tijd. De directeur van de school haalt hem persoonlijk op met zijn brommer, en een peloton agenten van de oproerpolitie loopt mee om het 9-jarige wonderkind te beschermen.

Het valt niet mee het jongetje weg te krijgen uit zijn dorp. Duizenden mensen verdringen zich tussen de huisjes, en als zij Ponari zien, dringen zij nog harder. Maar de mensen moeten wachten, want Ponari moet naar school.

Een maand geleden werd Ponari getroffen door de bliksem, wil zijn verhaal. Toen hij bijkwam lag er een steen op zijn hoofd. Hij gooide hem weg, maar de steen kwam terug, dus hij nam hem mee naar huis. Daar ontdekte hij de genezende werking van de steen: een buurjongen genas van koorts nadat hij hem had aangeraakt, het dorpshoofd raakte een nare pijn in zijn arm kwijt, en de politiecommandant, een vrome moslim, zweert dat hij met eigen ogen heeft gezien hoe Ponari een jongetje genas, dat vijf jaar lang geen woord had gesproken.

Wonderbaarlijk
Het nieuws over de wonderbaarlijke genezingen verspreidde zich snel en mensen begonnen naar het dorpje Balongsari te stromen, enkele uren rijden van Surabaya. Eerst tientallen, toen honderden, en nu zijn het er duizenden. Zij brengen bekertjes, flessen en emmers water, waar het jongetje zijn wondersteen in dompelt.

Door die onderdompeling verandert het water in een krachtig wondermiddel. Ponari wordt rondgedragen door zijn vader. Hij ziet er meestal moe uit.

Een feesttent beschermt hem tegen de zon. Er zijn dranghekken van bamboe neergezet die de menigte in het gareel moeten houden. Drie keer is het gedrang al uit de hand gelopen: vier mensen zijn er doodgetrapt en een onbekend aantal raakte gewond. En ook met de genezingen wil het niet zo vlotten. Een kind van drieënhalf overleed, nadat zijn ouders hem wonderwater hadden gegeven in plaats van hem naar de dokter te brengen.

De media interviewen steeds meer mensen die het wonderwater hebben gedronken, en niets merken. Hamzah (53) zegt ‘dat zijn ogen nog net zo slecht zijn als voorheen’. Zulke berichten kunnen de bezoekers niet ontmoedigen. Zij blijven toestromen.

Circus
Toch groeit ook de kritiek op het circus in Balongsari. Vooral moslimorganisaties veroordelen wat daar gebeurt. Het is bijgeloof, en dus zondig, maar bovendien gevaarlijk. Kinderbeschermers eisen sluiting van de ‘praktijk’ van Ponari om de jongen te beschermen tegen uitbuiting.

Zelfs zijn vader vindt nu dat het wel genoeg is geweest. Hij heeft al een paar keer geprobeerd Ponari naar school te brengen, maar werd telkens tegengehouden door de menigte en zijn eigen buren, die de familie min of meer in gijzeling houden. Zij willen dat Ponari doorgaat, want zij verdienen goud geld: zij verkopen eten, zij verhuren parkeerplaatsen, slaapplaatsen, en verkopen ook het water waarin Ponari zijn steen heeft gedompeld. Per dag draait het arme boerendorp een ‘omzet’ van een miljard rupiah (70.000 euro).

Een weg terug is niet in zicht, zolang de gelovigen blijven toestromen. Ponari zelf zegt niets. Na school laat hij zich opnieuw op de schouders hijsen, en dompelt hij zijn steen onder tot hij hem niet meer vast kan houden.