Bush staat voor Stille Zuidzee als natuurbeschermer te boek

President Bush gaat de geschiedenis in als natuurbeschermer. Dat klinkt onwaarschijnlijk na alle boosheid in milieukringen over olieboringen en het genegeerde CO2-probleem.Toch is het waar, althans in de Stille Zuidzee.

Toch is het waar, althans in de Stille Zuidzee. Want dinsdag, twee weken voor het einde van zijn presidentschap, heeft Bush drie grote zeegebieden tot nationaal monument verklaard. Boringen en andere verstoringen zijn er nu onmogelijk, en sportvissers moeten een vergunning aanvragen.

De gebieden liggen vijftig mijl rondom Amerikaanse eilanden in het zuiden van de Stille Oceaan. Ze bevatten een schat aan oceaanleven: in het Marianentrog liggen 21 onderwatervulkanen en een onderwaterravijn dat vijf keer langer is dan de Grand Canyon en dieper dan de Mount Everest hoog is.

De Centrale Eilanden, bijvoorbeeld Howlandeiland of Wake-eiland, bestaan uit riffen en eilandjes waar vogels broeden, reuzeschildpadden leven en talloze haaien en andere roofvissen op prooi jagen.

Het monument rond Amerikaans Samoa bevat een van de grootste koraalgebieden van de wereld. Onder de beschermde dieren zijn de gigantische kokosnootkrab en een vogel die zijn ei uitbroedt met hitte van vulkanen.

De gebieden zijn samen groter dan de oppervlakte van Spanje. Bush, die eerder een monument bij Hawaii instelde, heeft nu meer gebied geconserveerd dan in de loop van een eeuw op Amerikaans land is gebeurd. Bush’ milieuadviseur vergelijkt zijn baas dan ook met Theodore Roosevelt, de president achter de nationale parken.

Bush heeft het besluit volgens ingewijden doorgezet tegen het advies van vicepresident Cheney. Die waarschuwde voor een ‘gevaarlijk precedent’ en blijft zo tot op het laatst zijn rol als rechtse boeman vervullen. Bush is een visser en heeft speciale belangstelling voor zeebescherming. Zijn vrouw is vogelliefhebber en heeft over de zeegebieden externe experts geraadpleegd.

Het oordeel van de deskundigen is knarsetandend positief. Bush heeft ‘een nieuw tijdperk ingeluid van oceaanbescherming in de VS en de hele wereld’, zei Joshua Reichert van de Pew Milieugroep.

‘Dit is op zichzelf een heel positieve stap’, zei ook het hoofd van de milieuorganisatie Ocean Conservancy. Maar ze wees erop dat Bush tevens het moratorium op zeeboringen heeft opgeheven en niets heeft gedaan tegen de opwarming van de aarde, die het zeeleven sterk beïnvloedt. Het is volgens haar dus te vroeg voor een eindoordeel.

Enric Sala, een onderzoeker van de National Geographic die expedities naar de gebieden heeft ondernomen, vindt dat Bush de bescherming had moeten uitbreiden tot de 200 mijls zee rond de eilanden die onder Amerikaanse jurisdictie vallen. Maar hij juichte het besluit toch toe: ‘Voor een president die niet erg groen is, wordt dit ironisch genoeg de grootste erfenis.’