'Dat drugshol is ons door de strot geduwd'

Wethouder welzijn Jetta Klijnsma slaapt er niet slechter van, maar de spierballentaal aan haar adres liegt er niet om: de ruimte voor harddrugsgebruikers moet weg, anders 'vallen er doden'....

Er zit niemand op de wipkip in het Van der Vennepark en er lopen ook algeen jongetjes met een voetbal rond. Maar dat komt doordat de kinderen nogop school zijn, zegt Shirley Marapin, een 41-jarige onderwijzeres die aanhet park woont. 'Op woensdagmiddag zit het hele parkje vol.'

Daarom is ze ook zo boos. Hier spelen kinderen! Hoe halen ze het in hunhoofd om uitgerekend aan de rand van een speelplein een gebruikersruimtevoor harddrugsgebruikers te openen?

Omdat er nu eenmaal verslaafden zijn in de wijk, zegt de gemeente DenHaag. En het is voor iedereen beter dat ze hun drugs achter gesloten deurengebruiken in plaats van op straat. Bovendien was aan het Van der Venneparkeen mooi pand beschikbaar, dat ook nog eens vlak bij een politiebureaustaat.

Ja maar, zeggen de bewoners dan, ons park is al jaren drugsvrij. In destraten eromheen zitten misschien wel junks en dealers, maar op hetspeelplein kwamen ze nooit. Bovendien zitten vijf basisscholen in eenstraal van een paar honderd meter rond het pand. Verslaafden helpen? Prima.Maar niet hier!

Er is maandenlang actie gevoerd, maar uiteindelijk is degebruikersruimte er gekomen. 'Het is ons door de strot geduwd', zegt ZainabIgdir, moeder van vijf kinderen. 'We hebben er last van!' Vorige weekbijvoorbeeld, zag ze twee junks in de buurt van het parkje blowen. Evendaarvoor zat een andere verslaafde met een schroevendraaier in de buurt vande kinderen. Zainab Igdir is gaan gillen en kreeg hulp van mannelijkebuurtbewoners, maar ze is bang dat het een volgende keer anders afloopt.'Die lui zijn niet te vertrouwen', zegt ze. 'Je weet niet waartoe ze instaat zijn.'

Op het internet is de verbittering terug te lezen. In een lange chatover het onderwerp (op www.denhaag.org) vraagt een bewoner zich af waaromhij zich moet 'aanpassen aan een land dat mij aan de kant schuift' terwijlwel is geluisterd naar 'die rijke stinkerds van Clingendael'. Toen deAmerikaanse ambassade naar hun 'witte wijk' dreigde te verhuizen, hebbenze dat met 'een paar handtekeningen' tegen weten te houden, terwijl dehandtekeningen van 'die domme allochtonen uit de Schilderswijk' nergens toehebben geleid.

Er wordt spierballentaal gebruikt. Een bewoner zweert dat hij eenhonkbalknuppel pakt zodra hij een junk in zijn portiek ziet. Er wordtgezegd dat er 'doden kunnen vallen' omdat 'de allochtone mannen een kortlontje hebben'. Daarna keert de woede zich tegen de politiek. Deallergrootste boosdoener is wethouder Jetta Klijnsma (welzijn,volksgezondheid) die minachtend 'Jetje' of 'Tante Jet' wordt genoemd. Ophet net staat dat 'we haar kwijt moeten raken', 'op welke manier dan ook'.En als ze niet wil luisteren, dan moeten haar oren 'ervan af wordengerukt'.

'De buurtbewoners wensen me niet gewoon dood', knikt Klijnsma in haarwerkkamer. 'Ze willen dat het langzaam en pijnlijk gebeurt.' De wethouderslaapt er niet slechter van, maar het stemt haar wel treurig dat het nietis gelukt de bewoners uit te leggen dat het 'allemaal niet zo erg is alsze denken'.

'Je weet van tevoren dat de buurt er niet blij mee is als eengebruikersruimte wordt geopend, maar na intensief overleg ontstaat ernormaal gesproken wel begrip. Later gaan mensen er altijd de voordelen vaninzien.'

Maar nu niet. Vanwege de kinderspeelplaats. 'In de hele Schilderswijkzitten kinderen', verzucht Klijnsma, 'en die hebben allemaal last vanverslaafden. Maar juist door deze ruimte halen we de gebruikers van destraat af - uit het zicht van de kinderen.'

En daar is Glen (46) blij om want hij vindt het verschrikkelijk om zichin een portiek te verstoppen met zijn drugs. 'Je wilt niet dat kinderen jezien', zegt hij.

Glen is een van de (tot nu toe) twintig verslaafden die zich hebbeningeschreven bij de gebruikersruimte van Parnassia. Hij komt elke dag. Omte gebruiken ja, maar ook om even rustig te zitten in een warme ruimte enkoffie te drinken. En om zichzelf te verzorgen. 'Ik ben dakloos en hier kanik me ten minste douchen en mijn kleren wassen. Mijn tanden poetsen. Weermens worden.'

Wil Vos (53), de manager van de gebruikersruimte, hoopt vooral dat deverslaafden de tijd krijgen om te laten zien dat ze geen bedreiging voorde buurt vormen . 'En als er iets is, hoop ik dat de bewoners direct naarons toe komen', zegt ze. 'Dan doen we er meteen iets aan.'

Want ze hebben huisregels. Een ervan is dat de verslaafden niet door hetpark mogen lopen. 'Als ze dat toch doen, wordt hun pasje ingenomen enkunnen ze hier niet meer terecht. Dus ze kijken wel uit.'

Dat is niet genoeg om Shirley Marapin gerust te stellen. 'Ik geef nietop totdat dit drugshol weg is', zegt ze terwijl ze op een stapel met4500 handtekeningen wijst. 'Dat worden er tienduizend. Want het gaat eromdat je zo'n instelling nooit in de buurt van een school of eenkinderspeelplaats moet neerzetten. Als ze dat hier ongestraft doen, dankunnen ze het straks overal.'