Niemand roept er nog Van Gááál

Alsof hij zich heeft verzoend met het afscheid, zo houdt Louis van Gaal zich lange tijd schuil in de dugout, weg van het helle licht van de Allianz Arena.

Maar misschien is redding nog mogelijk. In de 62ste minuut, als Ivica Olic de bevrijdende treffer maakt tegen de kampioen van Israël Maccabi Haifa, springt Van Gaal lachend op om zich aan de rand van het veld te melden, als altijd met zijn schrijfmap onder de arm.

Bayern leeft nog in de Champions League. Van Gaal krijgt na de 1-0 naast de vele minnetjes weer eens een plusje op zijn kerstrapport, de cijferlijst die vermoedelijk bepaalt of hij na de jaarwisseling verder mag, in zijn eerste jaar als trainer van Bayern. Alleen een reeks zeges kan hem helpen, denken de volgers in Duitsland te weten.

Bayern – Maccabi is ruim een uur lang vooral een kwestie van berusting aan Duitse kant. Fletse emoties op het veld, vermengd met schril gefluit van de tribunes in de niet eens volle Allianz Arena. Aanvallen zonder overtuiging. Vóór de 1-0 stijgt alleen massaal gejuich op na 55 minuten, als Bordeaux een voorsprong neemt tegen Juventus. Daardoor houdt Bayern tenminste een kans op Europese overwintering, mits het over twee weken in Turijn van Juve wint.

Een half uur voor de aftrap kijkt Van Gaal even naar het videoscherm in de Arena, waarop Bayern de Champions League van 2001 tegen Valencia wint. Nostalgie. Beelden van vroeger, toen alles beter was. Als de omroeper zijn voornaam scandeert, in het Duitse voetbal het vaste aanloopje om het publiek de achternaam te laten roepen, klinkt gefluit. Bijna niemand schreeuwt: Van Gáááál.

Beieren is wel een beetje klaar met Van Gaal, zo lijkt het. In zijn droom om in Zuid-Duitsland een nieuw koninkrijk te stichten, zijn demonen binnengeslopen. De media, ook de serieuze kranten, doen nauwelijks nog moeite hem te steunen. Ze sommen mislukkingen op: geen spelsysteem, geen prestaties, foute transfers, geen vertrouwen, de zevende plaats in de Bundesliga, bijna-uitschakeling in de Champions League. De machtige bazen Beckenbauer, Hoeness en Rummenigge putten zich uit in cryptische omschrijvingen over zijn toekomst. Van Gaal is de speelbal van de werkelijke macht.

Wie je ook aanschiet op straat, bijna iedereen maakt dezelfde grap. Alsof het zo is afgesproken, na een oproep van de stadsomroeper op de Marienplatz: neem hem mee naar huis.

Natuurlijk, het zit Van Gaal bepaald niet mee. Ribery en Robben, de geblesseerde flankspelers en de tovenaars van het elftal, hebben hem bijna letterlijk zijn vleugels ontnomen. Creaviteit ontbreekt. Ook spits Klose raakt geblesseerd, een dag voor het duel. Toni is disciplinair geschorst na weer onvriendelijke opmerkingen over Van Gaal. ‘We kunnen dit gedrag niet tolereren’, aldus de trainer in de aanloop naar het duel.

Het was, die dag voor de wedstrijd, toch een wat zonderlinge vertoning met Van Gaal, in het trainingscomplex aan de Säbenerstrasse. Hij oogde ongelukkig, berustend ook. Hij kon de kritiek op hem begrijpen. ‘Als een topclub niet presteert, wordt de kritiek persoonlijker.’

Hoe anders was dan de dag voor de wedstrijd voor Maccabi. Leiding, spelers en aanhang van de club uit Israël bezochten de resten van concentratiekamp Dachau, vlakbij München. Woordvoerder David Bazak vertelde over de emoties die loskwamen.

Bizar was de bijeenkomst soms. Zo wist de Zuid-Afrikaanse speler Masilela helemaal niet dat tijdens de Tweede Wereldoorlog miljoenen joden zijn uitgemoord. Bazak: ‘Ik legde hem uit dat mensen bij binnenkomst van elkaar werden gescheiden, om te bepalen wie stierf en wie niet. Hij kon het niet geloven.’

De selectie van Maccabi telt vier moslims, zes christenen en twaalf joden. Volgens Bazak namen ze zich in Dachau voor alles te doen om juist in München van Bayern te winnen.

Op hetzelfde moment sprak kilometers verderop rechtsachter Lahm van Bayern München over heel andere beweegredenen om de wedstrijd te willen winnen. ‘Juist nu, in deze moeilijke tijden, moeten we laten zien dat we Bayern zijn.’

Dat lukt woensdag nauwelijks, op een redelijke slotfase na. Bayern wint vooral omdat Maccabi een van de zwakke broeders is in de Champions League, een ploeg die na vijf duels nog geen punt heeft en zelfs geen doelpunt.