‘Ik sleep Rotterdam voor de rechter’

Woedend is moslimfilosoof Tariq Ramadan dat hij dinsdagmiddag van journalisten moest horen dat de gemeente Rotterdam hem heeft ontslagen. 'Mijn geloofwaardigheid wordt te grabbel gegooid.'

‘Een professor die verbonden is aan de gerenommeerde Oxford universiteit, die wordt aangesteld om de dialoog in de stad te bevorderen, wordt zonder enige dialoog aan de kant geschoven. Dat is onacceptabel, ik sleep de gemeente voor de rechter’, zegt Ramadan in een telefonisch interview.

De Egyptisch-Zwitserse professor, die met vakantie is in Noord-Afrika, vertelt dat hij vrijdag voor het eerst hoorde dat zijn verbintenis met de door het Iraanse regime gefinancierde satellietzender Press TV als problematisch wordt ervaren. ‘Mij werd gevraagd alsnog afstand te nemen van Press TV. Ik heb gezegd dat ik met vakantie was, dat ik wilde nadenken en er verder met de betrokkenen over wilde doorpraten. Daar was begrip voor. Het hele gesprek duurde vijf minuten’, aldus Ramadan.

En toen?

‘Dinsdagmorgen kreeg ik een sms’je dat wethouder Grashoff (Participatie en Cultuur, red.) ’s middags tussen 3 en 5 zou bellen. Journalisten belden me eerder om een reactie te vragen. Met Grashoff heb ik zeker in tien dagen geen contact gehad. Zonder enig overleg wordt mijn geloofwaardigheid te grabbel gegooid.’

Heeft u ooit verteld aan Grashoff dat u voor Press TV werkt?

‘Ik heb altijd transparant gehandeld. Na drie maanden intensief overleg met Iraanse vrienden en mediadeskundigen ben ik in april 2008 voor de zender gaan werken. Dat wil niet zeggen dat ik het regime steun.

‘Ik was een van de eerste islamitische denkers die de fatwa tegen Salman Rushdie veroordeelden. Ik heb kritiek geleverd op de Holocaust-conferentie die dicht tegen het antisemitisme aanschurkte.

‘Vanuit die houding ben ik bij Press TV begonnen. Niet heimelijk. Het staat op de eerste pagina van mijn website. Is het niet vreemd dat Grashoff dat niet zou weten?’

Na de bloedig neergeslagen opstand in Iran bent u niet opgestapt bij Press TV, zoals de Britse journalist Nick Ferrari.

‘Ferrari stond onder hevige druk van de BBC. Zelf heb ik ook nagedacht of ik er niet de brui aan moest geven. Ik heb het er met mijn Iraanse vrienden over gehad. Je moet niet met een westerse blik naar de situatie in Iran kijken. Met weglopen heb je geen invloed. Van binnenuit kun je soms meer bereiken. Daarover had ik met de gemeente willen praten.’