Tussenstand: walvissen 1, Japan 0

AMSTERDAM - De actievoerders aan boord van de Bob Baker kunnen hun oren niet geloven. Japan staakt ¿ voorlopig ¿ de jacht op walvissen. Een groot succes voor Sea Shepherd.

Er hangen geen slingers op de brug van de Bob Barker; de  bemanning van het zwartgeschilderde Sea Shepherd-schip kan nog niet geloven dat hun missie is geslaagd. Weken hebben ze de Japanse walvisvloot achternagezeten, en ineens kwam het bericht dat de vijand de handdoek in de ring gooit. De activisten van Sea Shepherd hebben de walvisvangst te gevaarlijk gemaakt, zeggen de Japanners. Ze kappen ermee, in elk geval tijdelijk.

'Het is mooi nieuws', zegt bemanningslid Amanda Krabbé voorzichtig door de satelliettelefoon, 'maar wij gooien de handdoek nog niet in de ring. We zijn blij, maar vieren geen feest. Eerst willen we zekerheid. '
Amanda Krabbé is een van de drie Nederlandse bemanningsleden op de Bob Barker, naast kapitein Alex Cornelissen en directeur Geert Vons van Sea Shepherd Nederland. Ze varen in de buurt van het Antarctisch Schiereiland, aan de zuidpunt van Zuid-Amerika. Vanaf de brug zien ze de Nisshin Maru, het Japanse fabrieksschip dat ze nu al negen dagen nauwgezet achtervolgen. 'Ze varen 14 knopen', zegt Vons. 'Ik zie ze recht voor me, ze hebben de waterkanonnen aanstaan.'

Achtervolgen
Door het fabrieksschip te achtervolgen, kunnen de Japanners geen walvis aan  boord hijsen - een tactiek die goed heeft gewerkt. Japan wilde dit seizoen duizend walvissen vangen, maar heeft er hooguit honderd kunnen doden. Dat ze de vangst nu staken, is een droomoverwinning voor de 'ecoterroristen' van Sea Shepherd.  'Als het ook echt waar is', zegt Amanda Krabbé, die net als de rest van de crew sinds 2 december onafgebroken op zee is. 'We gaan nog nergens van uit. We blijven gewoon keurig achter ze aan varen.'  De reis was 'een groot avontuur', zegt ze: 'mooi, maar zwaar'. De bemanning is blij als het straks is afgelopen.

Zevende campagne
Het is de zevende Sea Shepherd-campagne op rij tegen de Japanners die onder het mom van de wetenschap op walvissen jagen in de onstuimige zee bij Antarctica. Tevoren had captain and commander Paul Watson gezegd dat het de laatste moest zijn. Daarom ook was de campagne No Compromise gedoopt. 'Het lijkt erop dat onze stoere taal nu waarheid wordt', zegt Geert Vons, die naast Amanda Krabbé staat op de brug van de Bob Barker. 'We drijven hier met bijna veertig vrijwilligers op een klein scheepje midden in de oceaan, het was heel hard werken,  wekenlang - en eindelijk heeft het allemaal zin gehad.'
Opmerkelijk genoeg is het de saai-ste campagne ooit geworden van de actiegroep die zich graag voordoet als militant. Leider Watson gaat prat op het aantal walvisvaarders dat hij tot zinken bracht; de drie schepen van Sea Shepherd zijn matzwart geschilderd en voorzien van de piratenvlag. Maar  sinds het vertrek uit Tasmanië, tweeënhalve maand geleden, zijn er amper incidenten geweest.

Geen harde confrontaties
Met drie schepen, waaronder een zeer snelle, kon Sea Shepherd de Japanse boten dwarszitten zonder harde confrontaties. Vons:  'Daar zijn we heel blij mee. Het enige waar de Japanners ons van hebben beschuldigd, is dat we geen gehoor hebben gegeven aan een mayday-noodoproep. Maar dat hebben we wel gedaan, en dat hebben we op band.'

Terwijl hij het zegt, komt er een bericht binnen van de Chileense marine. Die zal de Nisshin Maru opbrengen zodra het Chileense wateren binnenvaart. Het aan boord hebben van walvisvlees is in Chili illegaal; de bemanning zal gearresteerd worden zodra hun schip in territoriale wateren komt. 'De marine vraagt ons of we ze op de hoogte willen houden. Als je zo'n bericht krijgt - dat is fantastisch. Daar doen we het voor.'

Animal Planet
Aan boord van de Bob Barker is een filmploeg van Animal Planet, bezig aan een nieuw seizoen van Whale Wars, de spannende en veelbekeken documentaire over de harde acties van de 'ecoterroristen'. Worden dat geen saaie afleveringen?  Vons: 'Ach, er gebeurt  genoeg. Ik heb bij iemand een kroon moeten zetten. En we kwamen in een sneeuwstorm terecht. Het was een efficiënte campagne, dat is het belangrijkste. En het was spannend genoeg.'