Hulpverlener komt vanaf dag één in actie

Terwijl de ramp in Pakistan steeds verder om zich heen grijpt, richten sommigen hun pijlen op de Samenwerkende Hulporganisaties (Giro 555)....

Szabo blijkt te denken dat de hulporganisaties, voordat de Giro 555-actie werd afgekondigd, niets deden voor de slachtoffers in Pakistan. ‘Het lijkt erop dat de medewerkers van de SHO zelf op vakantie waren’, schrijft hij. Geen inzamelingsactie, geen hulpverlening. Deze misvatting leeft helaas bij meer mensen. Maar bij een ramp als die in Pakistan komen hulpverleners vanaf dag één in actie en wordt direct geld vrijgemaakt. Vakantie of niet.

De feiten. Vanaf 28 juli werd langzaam duidelijk dat de jaarlijkse moessonregens ontaardden in een ware watersnood, die zich over een steeds groter gebied verspreidde. Al op 29 juli waren medewerkers volop bezig om ter plekke de nood en de mogelijkheden voor hulp in kaart te brengen.

De SHO-organisaties werken al langer in Pakistan aan structurele projecten. In het land wordt samengewerkt met lokale partnerorganisaties, die goed de weg kennen in Pakistan.

Om bij een ramp direct in actie te kunnen komen, hebben hulporganisaties eigen noodhulpfondsen. Daaruit zijn de afgelopen weken al miljoenen vrijgemaakt voor Pakistan. Bovendien maken enkele SHO-leden deel uit van grote internationale netwerken, die allemaal hun eigen expertise hebben en al twee weken dag en nacht bezig zijn om de slachtoffers te bereiken. Ook werven zij wereldwijd fondsen voor deze ramp.

De hulpverlening is in Pakistan dus direct op gang gekomen. Al binnen enkele dagen werd schoon drinkwater uitgedeeld aan de slachtoffers, hygiënekits, zeiltjes voor onderdak en voedsel. Intussen worden honderdduizenden mensen voorzien van de eerste levensbehoeften. Ook werden vele tienduizenden mensen gered door het mobiliseren van honderden vrijwilligers, die met lokale vissers in houten bootjes het kolkende water trotseerden om mensen op het droge te brengen.

De redenen om aanvankelijk geen actie te beginnen, zijn intussen ruimschoots toegelicht. Niet zoals Szabo sarcastisch zegt: we waren op vakantie, maar simpelweg omdat er te weinig aandacht voor de ramp was. De eerste Nederlandse correspondent kwam pas na ruim een week in het gebied aan. Begin vorige week nog was Pakistan item 7 in het Journaal, en de kranten plaatsten het ver achter in de krant. Succesvol werven leek ons op dat moment, mede gezien de vakantietijd niet haalbaar.

Intussen is de actie wel begonnen. De ramp wordt steeds meer zichtbaar en het is pijnlijk duidelijk dat zowel Pakistaanse regering als andere regeringen tekortschieten met hun reactie op deze ramp. Ook Nederland is met een toezegging van drie miljoen nog erg zuinig. Verder was een duidelijke vraag naar één herkenbaar gironummer in Nederland. De noodfondsen van de SHO-leden moeten ook dringend worden aangevuld.

We roepen het Nederlandse publiek op gul te geven voor Pakistan. Niet voor de regering, die veel wordt bekritiseerd voor corruptie, maar voor rechtstreekse hulp aan de slachtoffers. We hopen dat ook Zsolt Szabo een bijdrage zal leveren aan Giro 555, want we gaan ervan uit dat hij hetzelfde belang voor ogen heeft als wij: de slachtoffers van deze ramp bijstaan.

Farah Karimi en Jan van Doggenaar

De auteurs zijn respectievelijk voorzitter van de Samenwerkende Hulporganisaties (SHO) en actievoorzitter van de nationale actie voor Pakistan. Zij wijzen de suggestie af dat ze Pakistan te lang aan z’n lot hebben overgelaten. Op het moment dat giro 555 werd opengesteld, waren de noodfondsen al bijna uitgeput.