Door geluidsoverlast word je van kostbare tijd beroofd

De gemeente Amsterdam verdient in de zomer een centje bij met feesten en festivals en dient haar bewoners een stevige portie geluid op....

Niet zonder reden, want in de zomer klinkt uit het Erfgoed een dreunend boem-boem op waaraan je zelfs in je woning en in bed niet kunt ontsnappen.

Series popconcerten voor tienduizenden bezoekers in het Westerpark, Sail, het Grachtenfestival, het Jordaanfestival, de Gay Pride, de Uitmarkt, het Over het IJ Festival – het is maar een greep. Steeds vaker in de open lucht. Alles heeft versterkte muziek, en veel feesten zijn uitgedijd van oorspronkelijk een dag tot soms wel een week.

Gebouwen die speciaal zijn ontworpen om ongestoord harde muziek te maken voor grote groepen toehoorders staan leeg. De discotheeksector kwijnt. Ik denk dat iedereen in Amsterdam elkaar van harte een feestje gunt. De tolerantie is groot, maar het kan ook te veel zijn. Wat gemist wordt, is de zorgzaamheid van de overheid, die de afweging maakt dat luid versterkte muziek in de openlucht in zekere zin een vorm van diefstal is voor iedereen die op dat moment geen feest wil vieren. Die wil werken of slapen, of eens rustig onderuit wil zakken met een boek. Die persoon wordt bestolen van het kostbaarste dat hij heeft, en waarvan hij geen snippertje kan bijkopen: tijd.

Nu is het ook niet zo gemakkelijk om tegenstrijdige belangen van grote groepen mensen af te wegen. Wat er moet gebeuren is dat diefstal van tijd wordt opgenomen in het Wetboek van Strafrecht. Ik heb dat in 1997 bepleit (Drijvend Paviljoen, uitgeverij Balans) en ben er toen hartelijk om uitgelachen.

Iedereen vond het een bizar idee, niet iets om serieus te nemen. Maar sta er eens even bij stil hoe logisch het is en hoeveel voordelen het zou bieden. Als er nu helemaal niets van zo onschatbare waarde en zo definitief onvervangbaar is als tijd, moeten we elkaar daar dan straffeloos van kunnen beroven?

Terwijl we mensen jaren achter de tralies zetten voor het ontvreemden van dingen die in iedere winkel te koop zijn? Ik denk dat we meer rekening met elkaar zouden houden. De overheid zou tegenstrijdige belangen evenwichtiger moeten afwegen. Is het eigenlijk niet precies wat we nodig hebben om met velen op een klein lapje grond harmonieus samen te leven? Met, in plaats van ten koste van elkaar?