'De hachelijke reis naar de Falklands - navigeren langs fantomen'
© Peter Lipton

'De hachelijke reis naar de Falklands - navigeren langs fantomen'

De reis naar de Falkland-eiland is een hachelijke. Al is het nog niets vergeleken met vroeger, toen er genavigeerd moest worden langs niet-bestaande eilanden, schrijven Jasmijn Visser en Peter Lipton in hun Falkland-blog.

 
Zijn logboek verheerlijkte dit eiland als veilig rustpunt, een oase volbepakt met vette vogels en bomen met bruikbaar hout.

Inmiddels zijn we al meer dan twee dagen onderweg om bij onze bestemming te komen. Ons vliegtuig moet vanaf Santiago tot één van de zuidelijkste punten van Chili, Punta Arenas aan de straat van Maggellaan, zakken om vanuit daar in een bocht om Argentinië heen naar de Falkland Eilanden te vliegen.

Vanwege het Falkland Conflict oefent Argentinie een 'Policy of Isolation' uit, waarbij het de eilanden probeert af te sluiten van logistiek en handel. Slechts één keer in de week laten de machthebbers een vliegtuig richting de Falkland Eilanden door haar luchtruim vliegen. Voor deze vlucht moeten dan ook nog weersomstandigheden goed zijn. De Falkland Eilanden en South Georgia zijn de laatste haltes voor de Zuidpool en kunnen met de invallende herfst onderhevig zijn aan flinke hagelstromen. Niet een hagelstorm dit keer, maar een zieke piloot annuleert onze vlucht halverwege en laat ons stranden op Punta Arenas. Net als de Sebald de Weert eeuwen voor ons zitten we vast bij de straat van Magellaan...

Toevoegingen
Navigeren naar één van de meest afgelegen plekken ter wereld is ten alle tijden ingewikkeld; in de tijd van de Weert werden kaarten vaak met de hand gekopieerd en nieuwe toevoegingen van elkaar overgenomen. Dat kan hetzelfde effect hebben als wanneer je meedere mensen een woord in elkaars oor laat doorfluisteren; het resultaat is doorgaans een opmerkelijk vervormde versie van het origineel. Zo laten vele kaarten rond 1700 in de buurt van de Sebald de Worts Isles, ook een opmerkelijk vlekje in de buurt zien genaamd 'Pepy's Island'. De Britse kapitein William Ambrose was met zijn schip 'Bachelors Delight' in 1638 op dit Eiland afgevaren en liet de graden en locatie noteren.

Zijn logboek verheerlijkte dit eiland als veilig rustpunt, een oase volbepakt met vette vogels en bomen met bruikbaar hout. Deze oase werd door ontdekkingsreizigers 'The Great Island' genoemd en vele van hen, zoals Byron, Bougainville en Dampier hebben tot tenminste twee eeuwen later expedities ondernomen om dit mysterieuze eiland te vinden, zonder enig resultaat. Pepy's Eyland blijft voor altijd een luchtspiegeling. Later onderzoek toont aan dat Ambrose één van de Falkland Eilanden gespot en zich vergist heeft in de coördinaten. Pepy's Island, vol met vette vogels, bestaat nu alleen als potentie van een eiland op kaarten tussen 1683 en 1839, net als tenminste 40 andere fantoomeilanden over de hele wereld.

Reuzen
Het is niet het enige fantoom dat rondspookte in de straat van Maggellaan in deze tijden. Vele Nederlandse ontdekkingsreizigers rapporteerden het verschijnsel van naakte reuzen, rechtopstaand in houten kano's, wel drie meter lang, die ze zagen verrijzen in de verte. Bewijs voor het bestaan van deze reuzen is nooit geleverd. Misschien dat een opvarende van één van de schepen ijlend van de scheurbuik enkele inboorlingen eens in een merkwaardig perspectief heeft gezien en ze aanzag voor reuzen. Daarna konden de schepen die volgden natuurlijk niet achterblijven en moest natuurlijk terugkomen met rapportages van spectaculaire reuzen...

Lees hier meer over de reis die Jasmijn Visser en Peter Lipton maken naar de Falklands

Jasmijn Visser is kunstenaar, Peter Lipton is fotograaf.

TheFalklandsProject is onderdeel van het programma The Ultraperipheric in opdracht van TAAK en Land Art Contemporary en wordt gesponsord door het Modriaanfonds, Land Art Contemporary en Stichting Kunst en Openbare Ruimte. The Falklands Project is een samenwerking van Jasmijn Visser en design-duo Metahaven.