'Het seksisme in reclames maakt de strijd voor gelijkwaardigheid lastig'
© THINKSTOCK

'Het seksisme in reclames maakt de strijd voor gelijkwaardigheid lastig'

Het dominante seksisme in onder meer reclames maakt het moeilijk te blijven strijden voor gelijkwaardigheid van man en vrouw, vindt Renée Frissen. 'Hoeveel mensen is het gegeven om zich niet geraakt te voelen door de blik van een ander?'

 
Jij lijkt al zo ver te zijn als feministe dat je de ploeterende vrouwen en mannen achter je niet meer ziet

Lieve Sarah,

Wat zou ik graag de vrouw zijn die jij schetst in je opiniestuk van 16 november op Volkskrant.nl. Een vrouw die maling heeft aan de beelden, woorden en blikken die haar reduceren tot een 'vagina op pootjes'. De ideale feministe. Ze draagt een rokje maar voelt zich niet gevangen door verwachtingen die uit zo veel beelden om ons heen spreken.

Jouw opinie herlezend realiseerde ik: het feminismedebat bestaat uit particuliere voorbeelden waar weinig mensen zich in kunnen herkennen. Jij lijkt al zo ver te zijn als feministe dat je de ploeterende vrouwen en mannen achter je niet meer ziet. Jouw intellectueel schouderophalen ('Ik maak mijn eigen regels') is voor veel mensen (nog) niet haalbaar. Hoeveel mensen is het gegeven om zich niet geraakt te voelen door de blik van een ander?

Latente seksisme
En dan nog iets. Het dominante maar latente seksisme - verbeeld in ongeveer alle reclames - maakt het moeilijk te blijven strijden voor gelijkwaardigheid. Juist omdat seksisme vaak onder de oppervlakte schuilt. Terwijl het vrouwen en mannen reduceert tot mensen met een piemel of vagina, waarbij de sekse en niet de persoonlijkheid of de talenten bepalend zijn voor wat iemand kan of mag. Die categorisering pakt bovendien acht van de tien keer nadelig uit voor vrouwen.

Hoe laat je zien dat er een kooi is, als die veelal onzichtbaar is of van goud?

Jij neemt een voorschot op een toekomst waarin vrouwen (en hopelijk ook mannen?) 'collectief hun schouders ophalen' wanneer hun mogelijkheden gereduceerd worden tot de stereotypen rond hun gender. Maar hoe maken we ruimte in dit beeld voor: 1. Het dilemma je te willen verzetten tegen ingesleten seksistische patronen van een cultuur die jou tegelijkertijd ook heeft gevormd? En: 2. Het gegeven dat veel mensen niet eens ervaren dat ze gereduceerd worden tot een vagina of pik op pootjes?

Renée Frissen is promovenda aan het Centrum voor Terrorisme en Contraterrorisme (Universiteit Leiden). Twitter: @RTLF

Morgen in de Volkskrant en in de loop van de ochtend op Volkskrant.nl het antwoord van Sarah Sluimer.